Ρόδος, 26-02-2024

28^η Φεβρουαρίου, ημέρα Απεργίας στο Δημόσιο. Αιτία; Οι πολιτικές που έχουν εξαθλιώσει την ζωή και το μέλλον της οικογένειάς μας. Ποια θα είναι η στάση κάθε δημοτικού υπαλλήλου; Θα συμμετέχει ή όχι; Υπάρχει η πίστη ότι θα ικανοποιηθεί κάποιο αίτημά του;

Η Εργατική Πρωτοπορία, ως μια ανεξάρτητη παράταξη, λέμε τα «τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη». Λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους χωρίς καμία προσπάθεια εξωραϊσμού της πραγματικότητας. Η πλειοψηφία των δημοτικών υπαλλήλων αισθάνονται ότι ο καθένας κοιτάει το ατομικό του συμφέρον κι όχι το συλλογικό. Οι ατομικές ανάγκες θεωρούνται πιο σημαντικές.

Από την μία, το κλίμα ηττοπάθειας με την λογική πως τίποτα δεν αλλάζει ή ότι αυτές οι κινητοποιήσεις τόσα χρόνια δεν έχουν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Από την άλλη «το πρόβλημα του λαθρεπιβάτη», δηλ. ακόμη και στην περίπτωση που ικανοποιηθεί κάποιο από τα αιτήματα, αυτό θα ισχύσει καθολικά και σ’ αυτούς που δεν συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις. Έχουν άδικο; Όχι. Έχουν δίκιο; Και πάλι, Όχι.

Η επιτυχία των μέχρι στιγμής κυβερνήσεων είναι ότι κάθε απόφασή μας βασίζεται στο ατομικό μας συμφέρον κι όχι στο συλλογικό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ως δημόσιοι υπάλληλοι απαξιώσαμε οι ίδιοι το ρόλο μας για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Από λειτουργοί της δημόσιας διοίκησης με δικαιώματα μετατραπήκαμε σε «υποτακτικούς» των τοπικών κέντρων εξουσίας (βουλευτές, αιρετοί, κόμμα), με τα δικαιώματά μας να «κουρεύονται» συνεχώς, για να εφαρμοστούν ανεμπόδιστα οι κυβερνητικές πολιτικές. Αυτή είναι και η αιτία των χαμένων αγώνων, η πηγή της ηττοπάθειας! Τι μπορούμε να κάνουμε;

Καταρχήν, ν’ αλλάξουμε εμείς ως δημοτικοί υπάλληλοι την στάση μας. Το συλλογικό μας συμφέρον να αντικαταστήσει το ατομικό. Να υπερασπιζόμαστε το κάθε δικαίωμα ενός συναδέλφου, παρόλο που αυτό δεν το δικαιούμαστε εμείς, ώστε να μην χάνεται κανένα από τα υφιστάμενα δικαιώματα και συνάμα να διεκδικούμε και περισσότερα. Η ανάπτυξη αυτής της συλλογική συνείδηση θα είναι και η λύση στο «πρόβλημα του λαθρεπιβάτη».

Επίσης, ν’ αλλάξουμε εμείς ως εκπρόσωποι των εργαζομένων. Να σταματήσουμε τις δημόσιες σχέσεις με την εργοδοσία και την κυβέρνηση. Δεν είναι σύμμαχοί μας. Να έχουμε κριτική στάση και να μην κάνουμε τα «στραβά μάτια» στις πολιτικές τους ευθύνες για την κατάντια του τόπου μας. Ο ρόλος μας είναι να ερχόμαστε σε ρήξεις μαζί τους, όχι μόνο στα λόγια αλλά και με πράξεις. Να τους εκθέτουμε πολιτικά με επιχειρήματα απέναντι στην κοινωνία μαζί με τους απεργούς δημοσίους υπαλλήλους και τα δίκαια αιτήματά τους. Όχι ως συνδικαλιστές να κρυβόμαστε απ’ τα τοπικά κέντρα εξουσίας, να τα αφήνουμε πολιτικά στο «απυρόβλητο».

Τέλος, ν’ αλλάξει και η στόχευσή μας. Να πολιτικοποιηθεί ο αγώνας για τις διεκδικήσεις μας απέναντι στην εκάστοτε κυβέρνηση και στα τοπικά της κέντρα εξουσίας της περιοχής μας. Για να ανατραπεί η πολιτική τους οφείλουμε με παρεμβάσεις να ανατρέψουμε τους νόμους που μας εξαθλιώνουν. Οι κυβερνητικοί Βουλευτές, οι αιρετοί και το κόμμα τους είναι συνένοχοι για την οικονομική κατάστασή μας και ευρύτερα της περιοχής μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τους θέσουμε προ των ευθυνών τους, ώστε να ψηφιστούν πλέον οι νόμοι που θα ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες μας κι όχι μιας οικονομικής «ελίτ».

Με βάση τα παραπάνω, η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις τόσο στο ΝΤ Δωδεκανήσου της ΑΔΕΔΥ όσο και στο Δ.Σ. του Συλλόγου μας. Συγκεκριμένα, τρεις έκτακτες γενικές συνελεύσεις, κάλεσμα και «πολιτικό στρίμωγμα» στους κυβερνητικούς Βουλευτές και στο κόμμα τους, διαφημιστική καμπάνια εναντίον της κυβέρνησης και διεθνοποίηση των αιτημάτων μας. Δυστυχώς, απορρίφθηκαν όλες από τις υπόλοιπες παρατάξεις. Απέδειξαν για άλλη μια φορά, ότι δεν θέλουν να δώσουν προοπτική νίκης στους αγώνες μας.

Ως παράταξη έχουμε αποδείξει ότι δεν μασάμε τα λόγια μας! Οι συγκρούσεις μας με την εργοδοσία, αλλά και με συγκεκριμένα «υποχείρια» όργανα αυτής, αποδεικνύουν ότι δεν ρίχνουμε «νερό στο κρασί» μας, ώστε να κάνουμε δημόσιες σχέσεις και ψηφοθηρία! Αγωνιζόμαστε για την ανάπτυξη του συλλογικού συμφέροντος, την εμπέδωση μιας συλλογικής συνείδησης και κατ’ επέκταση τη δημιουργία μιας αγωνιστικής κουλτούρας με αποτελέσματα απέναντι στις πολιτικές απαξίωσης των δικαιωμάτων, που εξαθλιώνουν εμάς και τις οικογένειές μας. Αλλάζουμε για να αλλάξουμε αυτές τις πολιτικές.

Η συμμετοχή σας στην ΑΠΕΡΓΙΑ είναι μια πρώτη απόδειξη ότι είστε κομμάτι αυτής της αλλαγής. Συνεχίζουμε…