Αντικείμενο της παραπάνω Ομάδας Εργασίας είναι η αποτύπωση των αναγκών σε μέσα ατομικής προστασίας (ΜΑΠ) των Μονίμων υπαλλήλων και υπαλλήλων με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου, Αορίστου και Ορισμένου Χρόνου, καθώς και στους Συμβασιούχους Μίσθωσης Έργου του Δήμου Ρόδου, ανάλογα με τον κλάδο/ειδικότητα, τον χώρο και το αντικείμενο εργασίας.
Ως χρόνος ολοκλήρωσης της παραπάνω ομάδας εργασίας ορίζεται η 20 η Δεκεμβρίου 2019.
Ομπρέλα προστασίας σε εργαζομένους ανοίγει με απόφασή του ο Άρειος Πάγος κρίνοντας άκυρες απολύσεις όταν αυτές γίνονται για εκδικητικούς λόγους. Το Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της χώρας δικαίωσε εργαζόμενο και επισφράγισε την αποζημίωση που του είχε επιδικασθεί από το Εφετείο ύψους 41.556 ευρώ.
Ειδικότερα, η υπόθεση που απασχόλησε τον Άρειο Πάγο αφορά σε εργαζόμενο, ο οποίος έχασε τη δουλειά του επειδή δεν δέχθηκε να υπογράψει την αξίωση των εργοδοτών του για εικονική απόλυσή του χωρίς την καταβολή αποζημίωσης και τη συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση.
Ο εν λόγω εργαζόμενος είχε προσληφθεί το 2008 σε αναψυκτήριο-εστιατόριο. Τότε, είχε υπογράψει σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου. Μετά από 14, όμως, μήνες καταρτίστηκε νέα σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης και πενθήμερης εργασίας. Ακολούθησε στη συνέχεια η υπογραφή νέας σύμβασης εκ περιτροπής εργασίας 16 ήμερων τον μήνα. Όπως προκύπτει από την απόφαση του Αρείου Πάγου, ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα εργαζόταν με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και αναγκάστηκε να υπογράψει τη τελευταία σύμβαση καθώς απειλήθηκε με απόλυση.
Παρ’ όλα αυτά, τον Σεπτέμβριο του 2011 ο εν λόγω υπάλληλος απολύθηκε χωρίς οι εργοδότες του να του καταβάλλουν τη νόμιμη αποζημίωση. Ο εργαζόμενος δεν υπέγραψε την καταγγελία της σύμβασης, γιατί είχε ανακριβή στοιχεία και κυρίως γιατί το ποσό της αποζημίωσής του ήταν πολύ χαμηλότερο από αυτό που δικαιούνταν. Στη συνέχεια, οι εργοδότες επανήλθαν. Αφού αναγνώρισαν την ακυρότητα της καταγγελίας αυτής, την κατήγγειλε εκ νέου, δίνοντας ως αποζημίωση στον υπάλληλο 2.216 ευρώ.
Ωστόσο, σύμφωνα με την απόφαση του Αρείου Πάγου ο εργαζόμενους πριν απολυθεί είχε δεχθεί πρόταση από την εταιρεία να αποδεχθεί την εικονική απόλυσή του, χωρίς να του καταβληθεί η νόμιμη αποζημίωση και παράλληλα να συνεχίσει να εργάζεται χωρίς ασφάλιση. Ο υπάλληλος δεν συμφώνησε και προσέφυγε στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), καταγγέλλοντας τις παράνομες πρακτικές της εταιρείες αλλά και στη Δικαιοσύνη.
Τι έκρινε ο Άρειος Πάγος
Η υπόθεσή του έφτασε και στον Άρειο Πάγο ο οποίος δικαίωσε οριστικά τον εργαζόμενο. Όπως έκριναν οι αρεοπαγίτες η καταγγελία της σύμβασης εργασίας «ασκήθηκε καταχρηστικά από πλευράς τής εταιρείας από εμπάθεια και εκδικητικότητα προς το πρόσωπο του ενάγοντος ως εργαζόμενου, επειδή αυτός αρνήθηκε, να αποδεχθεί την μη σύννομη αξίωσή της και εργασιακή της πρακτική περί εικονικής απόλυσής του και συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση».
Ακόμη σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, η καταγγελία έγινε και «επειδή ο απασχολούμενος είχε προσφύγει στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας όλες τις έως τότε εργασιακές του αξιώσεις εναντίον της (της επιχείρησης) και επιπλέον καταγγέλλοντας τη μη νόμιμη απαίτηση της τελευταίας για εικονική απόλυση και συνέχιση της εργασίας του ως ανασφάλιστος, ενέργειες οι οποίες ήταν απολύτως σύννομες από πλευράς του ενάγοντος, αλλά ουδόλως αρεστές στην εναγομένη-εργοδότριά του, η οποία για το λόγο αυτό προέβη στην απόλυσή του, προκειμένου να απαλλαγεί οριστικά από αυτόν, ο οποίος ως εργαζόμενος απέκρουσε την αντισυμβατική και μη σύννομη συμπεριφορά της».
Μάλιστα, όπως δέχθηκε το Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο για όλο το χρονικό διάστημα που ο εργαζόμενος απασχολήθηκε στην επιχείρηση δεν έλαβε ποτέ τα επιδόματα γάμου, προϋπηρεσίας και τουριστικής εκπαίδευσης.
Αναδημοσίευση Άρθρου:
Από τα μέσα του 2018 η προηγούμενη δημοτική αρχή Ρόδου προσπαθούσε να ερμηνεύσει «αυθαίρετα» και σκοπίμως να παραβιάσει την υπάρχουσα νομοθεσία (Νόμους, υπουργικές αποφάσεις, εγκυκλίους), ώστε να εφαρμόσει προφανώς ένα δικό της Κώδικα Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων.
Ήταν τότε …όπου η Δνση Διοικητικών Υπηρεσιών υποχρεώθηκε από τον πρώην Γεν. Γραμματέα να μην δέχεται το αρμόδιο τμήμα τις έγγραφες αιτήσεις χορήγησης κανονικής αδείας. Οι συνάδελφοι στα αρμόδια τμήματα έφθασαν στο σημείο να αρνούνται την πρωτοκόλληση των αιτήσεών μας.
Επίσης, παράδειγμα «αυθαιρεσίας» της προηγούμενη δημοτικής αρχής, ήταν έγγραφο-εντολή του πρώην Γεν. Γραμματέα, με το οποίο θα στερούσε από τους εργαζομένους την κανονική άδειά τους από την στιγμή που δεν είχε πρώτα εγκριθεί από τους τοπικούς αιρετούς (εντεταλμένους, αντιδημάρχους).
Στόχος της προηγούμενης δημοτικής αρχής ήταν αφενός οι εργαζόμενοι υπό τους εκβιασμούς για «μη χορήγηση άδειας» να συμμορφωθούν «εξαναγκαστικά» και «υποχρεωτικά» με το ηλεκτρονικό σύστημα αδειών, δηλ. τις ηλεκτρονικές αιτήσεις και αφετέρου προσχηματικά να αντιμετωπισθεί η έλλειψη προσωπικού στις υπηρεσίες!
Επειδή, η διαδικασία χορήγησης κανονικής αδείας και τήρησης αρχείου προβλέπεται ρητά από τις κάτωθι διατάξεις:
1) Άρθρο 55 του ΚΚΔΚΥ
2) Άρθρο 56 του ΚΚΔΚΥ
3) την ΔΙΔΑΔ/Φ.51/538/12254/14-05-2007 εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών, ….
4) άρθρο 12 του Ν. 2690/1999 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει
5) άρθρο 21, παρ.9.3, περ.13 του Ο.Ε.Υ. του Δήμου Ρόδου
Επειδή, η υποχρεωτικότητα των ηλεκτρονικών αιτήσεων, η έγκριση χορήγησης κανονικής άδειας από αιρετούς ή την Γεν. Γραμματέα …δεν προβλέπεται από καμιά διάταξη Νόμου, υπουργικής απόφασης και εγκυκλίου.
Επειδή, το υπ’ αριθμ. 2/63558/22-11-2019 έγγραφο της Δνσης Διοικητικών Υπηρεσιών αντίκειται στις άνωθεν διατάξεις.
Επειδή, σε κανένα Δήμο ουδέποτε προέκυψε ανάγκη κατάργησης του χειρόγραφου τρόπου αιτήσεως αδειών ή της έγκρισης από αιρετούς.
Επειδή, για τις «αυθαιρεσίες» της προηγούμενης δημοτικής αρχής και για τις «απειλές» πρώην αιρετών και πρώην Γεν. Γραμματέα έχουν ήδη δημοσιευτεί καταγγελίες, τις οποίες σας επισυνάπτω.
Ερωτάται, ο κ. Δήμαρχος:
Σε τι ενέργειες θα προβεί, ώστε άμεσα οι υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου να συμμορφωθούν με τις άνωθεν διατάξεις χορήγησης κανονικής αδείας και τήρησης του αρχείου αδειών, ώστε αφενός να δέχονται τις έγγραφες αιτήσεις των εργαζομένων και αφετέρου να αποδεχθούν ότι η έγκριση του εκάστοτε προϊσταμένου οργανικής μονάδας του Δήμου Ρόδου είναι η μοναδική προϋπόθεση χορήγησης της κανονικής αδείας στους εργαζομένους.
Ρόδος, 27-11-2019
Διαβάστε επίσης:
Μέσα από τις εμπειρίες μας στους χώρους εργασίας, μέσα από τις ανάγκες για ποιοτικές δημοτικές υπηρεσίες στις οποίες εργαζόμαστε εδώ και χρόνια, διαπιστώνουμε ότι οι συνάδελφοί μας της Κοινωφελούς Εργασίας στο Δήμο Ρόδου είναι απολύτως απαραίτητοι! Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι «ασφυκτιούμε» καθημερινά από τη συνεχή μείωση προσωπικού.
Είναι κοινό το βίωμα μας! Είμαστε μάρτυρες της συρρίκνωσης και της υποστελέχωσης κάθε υπηρεσίας και δομής του Δήμου Ρόδου, τόσο μέσα από τις συνεχείς συνταξιοδοτήσεις, τις μετακινήσεις, τις μετατάξεις, τη μη πρόσληψη μόνιμων εργαζομένων, όσο και μέσα από την εντατικοποίηση της εργασίας μας! Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ΝΔ με το αρμόδιο Υπουργείο θα μεταφέρει και νέες «κρατικές» αρμοδιότητες στους ΟΤΑ!
Οι εργαζόμενοι της Κοινωφελούς Εργασίας στα ματιά τα δικά μας και της τοπικής κοινωνίας …δεν είναι ΩΦΕΛΟΥΜΕΝΟΙ, όπως τους «βαφτίζουν» οι κυβερνήσεις ή η εκάστοτε διοίκηση του ΟΑΕΔ …είναι ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ!
Εργάζονται ισότιμα με κάθε άλλο δημοτικό υπάλληλο (μόνιμο, αορίστου) και διεκδικούν το αυτονόητο: Να μην πεταχτούν στην ανεργία μετά από ένα σύντομο διάστημα, τη στιγμή μάλιστα που καλύπτουν τις ΠΑΓΙΕΣ & ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ κάθε υπηρεσίας και δομής του Δήμου Ρόδου.
Για το λόγο αυτό, διεκδικούν με κάθε τρόπο την επαναφορά στις θέσεις εργασίας τους στον Δήμο Ρόδου. Η δικαστική διεκδίκηση είναι ένας δύσκολος δρόμος. Οι εργαζόμενοι της Κοινωφελούς Εργασίας ζήτησαν την υποστήριξη του Δημοτικού Συμβουλίου και έλαβαν την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφασή (884/19) του εν όψει των επερχόμενων δικαστικών τους διεκδικήσεων.
Τα ασφαλιστικά μέτρα …κατατέθηκαν! Το δικαστήριο ορίστηκε για τις 22 του μήνα, …Παρασκευή!!! Μπροστά σ’ αυτήν την δικαστική μάχη, μια μέρα πριν, ο Δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Β Καμπουράκης …έκανε τα λόγια, πράξη!
Με βάση και την ομόφωνη απόφαση 884/2019 του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου, συμφώνησε απόλυτα με τα αιτήματα των συναδέλφων μας στην Κοινωφελή Εργασία. Ο Δήμαρχος Ρόδου υπέγραψε την συνομολογία για να κατατεθεί στο δικαστήριο, με την οποία αναγνωρίζεται ότι οι συνάδελφοί μας από την πρώτη σύμβασή τους κάλυπταν Πάγιες και Διαρκείς Ανάγκες, αποδέχεται να τους απασχολεί στις υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου γιατί είναι αναγκαίοι στην εύρυθμη λειτουργία τους και ότι ενώπιον του δικαστηρίου θα κάνει «ομολογία» των όσων αναφέρονται στα ασφαλιστικά μέτρα.
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Οι εργαζόμενοι της Κοινωφελούς Εργασίας πήραν μια ολιγοήμερη αναβολή στην εκδίκαση της Προσωρινής Διαταγής των Ασφαλιστικών Μέτρων για τις 02-12-2019, ώστε να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα. Όμως, είμαι ικανοποιημένος από την στάση του Δημάρχου Ρόδου (κ. Αντώνη Β. Καμπουράκη) και ευρύτερα του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου! Είναι η πρώτη φορά, που στις δικαστικές διεκδικήσεις οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν απέναντί τους στα δικαστήρια …μια «αρνητική» επιχειρηματολογία της Νομικής Υπηρεσίας του Δήμου Ρόδου.
Όντως το «οι πράξεις των ανθρώπων είναι οι καλύτεροι εκφραστές των σκέψεών τους» αποδείχθηκε με την στάση του Δημάρχου Ρόδου, της δημοτικής αρχής Ρόδου και του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου. Όμως ο αγώνας των συναδέλφων της Κοινωφελούς Εργασίας …έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά!!! Δεν υπάρχει χρόνος για εφησυχασμό, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μια θετική έκβαση ενός δικαστικού αγώνα είναι αρκετά δύσκολη!
Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του νέου έτους, θα εκδικαστεί και η κύρια Αγωγή τους. Ευελπιστώ ότι όλοι όσοι στήριξαν έμπρακτα τους συναδέλφους της Κοινωφελούς Εργασίας και κυρίως η δημοτική αρχή Ρόδου θα συνεχίσουν να προσφέρουν την συμπαράστασή τους, έως την τελική έκβαση του δίκαιου αγώνα για μόνιμη και σταθερή εργασία με ίδια δικαιώματα και ίσους μισθούς …για στελεχωμένες δημοτικές υπηρεσίες …για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της τοπικής κοινωνίας μας!!!
Ρόδος, 25-11-2019
Η πραγματικότητα που διαμορφώνουν για τους συνταξιούχους οι αντιασφαλιστικοί νόμοι της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Ηλιος» για το Δεκέμβρη του 2018 (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία), από όπου προκύπτει πως 4 στις 10 κύριες συντάξεις ήταν κάτω από 500 ευρώ μεικτά. Συγκεκριμένα:
Όσον αφορά τις συντάξεις ανά Ταμείο, όπως πάντα η χαμηλότερη σύνταξη αποδίδεται στους αγρότες του πρώην ΟΓΑ, με τη μέση σύνταξη να ανέρχεται στα 414,8 ευρώ. Η μέση σύνταξη των 850.163 συνταξιούχων του ΙΚΑ διαμορφώθηκε στα 576,4 ευρώ προ φόρου. Στα ποσά αυτά δεν περιλαμβάνονται οι κρατήσεις υπέρ Υγείας και ΑΚΑΓΕ. Επίσης, η μέση σύνταξη του ΙΚΑ (με βάση τον νόμο 4387 – νέοι συνταξιούχοι) ήταν ακόμα χαμηλότερη και ανερχόταν στα 535 ευρώ. Η μέση σύνταξη των 338.276 συνταξιούχων του πρώην ΤΕΒΕ ανήλθε στα 699,7 ευρώ και του ΝΑΤ στα 833,1 ευρώ. Τέλος, η μέση σύνταξη των 444.252 συνταξιούχων του Δημοσίου διαμορφώθηκε στα 992,8 ευρώ.
Αναδημοσίευση άρθρου:
Με αφορμή την προκήρυξη 3Κ/2018 του ΑΣΕΠ, με την οποία διορίσθηκαν τακτικοί υπάλληλοι στις Υπηρεσίες Υγιεινής των Δήμων και προκειμένου να αποσαφηνιστεί το ασφαλιστικό τους καθεστώς καθώς και οι ασφαλιστικές τους εισφορές, δεδομένου ότι έχουν ανακύψει σχετικά ζητήματα, των οποίων η υπηρεσία μας είναι αποδέκτης, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
Με την υπ’ αρίθμ. 429/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου (ειδική διαδικασία) έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ενός κατοίκου της Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου, με την οποία διεκδικεί αποζημιώσεις υποστηρίζοντας ότι εργαζόταν επί 4ετία στην ταμειακή υπηρεσία χωρίς να πληρώνεται.
Σύμφωνα με το dimokratiki.gr, το δικαστήριο, με την απόφαση που εξέδωσε, υποχρεώνει τον Δήμο Ρόδου να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 23.166 ευρώ.
Σύμφωνα με την αγωγή, ο ενάγων, κατά το χρονικό διάστημα από 22-03-2012 έως και 30-03-2016 απασχολήθηκε ανελλιπώς στην Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Ρόδου, ασκώντας καθήκοντα κλητήρα, ενώ συγχρόνως ανέλαβε την τήρηση και ανασυγκρότηση ολόκληρου του αρχειακού υλικού της εν λόγω υπηρεσίας.
Τούτο εξάλλου βεβαιώνει και συνομολογεί επισήμως η ίδια η Διεύθυνση Οικονομικών του Δήμου Ρόδου.
Ειδικότερα, όπως ισχυρίζεται, ανέλαβε τα ως άνω καθήκοντα κατόπιν προφορικής συμφωνίας – συμβάσεως που είχε συνάψει καλόπιστα με τους ιθύνοντες – εκπροσώπους του Δήμου Ρόδου, οι οποίοι εξ αρχής αποδέχθηκαν τις υπηρεσίες του αδιαμαρτύρητα, διαβεβαιώνοντάς τον συνεχώς ότι πρόκειται να προβούν στη σύναψη σχετικής έγγραφης συμβάσεως εργασίας, αρχικώς ορισμένου χρόνου, η οποία μετέπειτα θα μετατραπόταν σε αορίστου.
Επισημαίνει δε πως από της σύναψης της ως άνω προφορικής συμβάσεώς του με τον εναγόμενο Δήμο και πολλώ μάλλον αφ’ ης στιγμής ανέλαβε τα προαναφερόμενα καθήκοντά του, τελούσε σε πλήρη γνώση των εκπροσώπων και αρμοδίων υπαλλήλων και εν γένει υπηρεσιών του ό,τι τυγχάνει ήδη από το έτος 2005 απόφοιτος του Τεχνικού Επαγγελματικού Εκπαιδευτηρίου Ρόδου, με ειδικότητα στην Υποστήριξη Συστημάτων – Εφαρμογών και Δικτύων Υπολογιστών του Τομέας Πληροφορικής – Δικτύων Η/Υ, αφού είχε ήδη προσκομίσει τους σχετικούς τίτλους σπουδών με σκοπό την πρόσληψή του.
Το γεγονός αυτό τον κατατάσσει, όπως υποστηρίζει, στην κατηγορία Υπαλλήλων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) του ευρύτερου τομέα Δημοσίου, στον οποίον υπάγονται και τα Ν.Π.Δ.Δ. και ως εκ τούτου και οι Ο.Τ.Α..
Επισημαίνεται επίσης ότι καθόλο το ως άνω χρονικό διάστημα της απασχόλησής του στον Δήμο Ρόδου, ουδέποτε ο τελευταίος τον είχε ασφαλίσει, παρά τις επίμονες και συνεχείς οχλήσεις και διαμαρτυρίες του.
Με την αγωγή του διεκδικεί συνολικά αποζημίωση ύψους 47.064 € για μισθούς και ηθική βλάβη.
Στην δικαστική απόφαση αναφέρονται τα εξής:
«Ο ενάγων, απόφοιτος Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου με ειδίκευση στην Υποστήριξη Συστημάτων – Εφαρμογών κι Δικτύων Υπολογιστών του Τομέα Πληροφορικής εργάσθηκε από τον Μάιο του 2012 με προφορική σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου παρέχοντας τις υπηρεσίες του στο εναγόμενο και ειδικότερα στην Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Ρόδου ως κλητήρας, παραλαμβάνοντας επιταγές από την Τράπεζα της Ελλάδος από το μήνα του Μαΐου του έτους 2012 έως και τις 27-12-2013, πλην όμως κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα απασχόλησης του δεν έλαβε τις δεδουλευμένες αποδοχές του, ύψους 858 ευρώ ως εργαζόμενος ΔΕ στον εν λόγω ΟΤΑ.
Οι αξιώσεις όμως του ενάγοντα για αυτό το χρονικό διάστημα, των ετών 2012 έως και Δεκέμβριο 2013, λόγω της διετούς παραγραφής των αξιώσεων αδικαιολόγητου πλουτισμού κατά των Δήμων, σύμφωνα με το άρθρο 90 παρ.3 Ν. 2362/1995 όπως ίσχυε πριν καταργηθεί με το Ν.4270/2014 (ΦΕΚ A 143/28.6.2014), δοθέντος και ότι η παραγραφή οποιοσδήποτε απαιτήσεως κατά του Δημοσίου αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξη αυτής, κατά το άρθρο 91 του αυτού Νόμου, έχουν υποπέσει σε παραγραφή και πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμες.
Περαιτέρω, από τη με αρ. αριθ. πρωτ. 2/23255//30-03-2016 έγγραφη βεβαίωση της Διεύθυνσης Οικονομικών του εναγόμενου Δήμου Ρόδου που αναφέρει εργαζόμενο τον ενάγοντα στην Ταμειακή Υπηρεσία το χρονικό διάστημα 22-3-2012 έως 30-3-2016, και αποτελεί κατά τον ενάγοντα απαντητικό έγγραφο στην αντίστοιχη υπ’ αριθ. πρωτ. 2/23255/30-03-2016 αίτησή του, δεν συνιστά μεν δημόσιο έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 438 ΚΠολΔ, καθότι συντάχθηκε από την πρώην προϊσταμένη Ταμία Ελένη Θεοδωροπούλου, η οποία δεν ήταν η καθ’ύλην αρμόδια να βεβαιώσει την υπηρεσιακή κατάσταση υπαλλήλου, που υπήγετο στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών, αλλά το εν λόγω έγγραφο τυγχάνει, ως μη δημόσιο, ιδιωτικό έγγραφο (442 ΚΠολΔ) μαρτυρίας και εκτιμάται η αποδεικτική του δύναμη ελεύθερα».
Το δικαστήριο εκτίμησε ένορκες βεβαιώσεις οικείων του ενάγοντα και σε συνδυασμό με την ανωμοτί εξέτασή του ίδιου στο ακροατήριο ενώπιον του Δικαστηρίου όπου με λεπτομέρειες εξέθεσε τις εργασίες που ενεργούσε ως κλητήρας, ήτοι ότι μετέφερε χρηματικά ποσά στην Τράπεζα της Ελλάδος, ότι μετέφερε εντάλματα στον Αντιδήμαρχο Οικονομικών Νικόλαο Τσουκαλά προς υπογραφή, μετέφερε έγγραφα στο πρωτόκολλο, στο δημοτικό συμβούλιο, ήτοι σε εργασίες κλητήρα, αποδείχθηκε ότι εργαζόταν έως και το τέλος του Μάρτιου του έτους 2016 σαν κλητήρας, εργασία που ωφελήθηκε το εναγόμενο και αντιστοιχεί σε εργασία που απασχολήθηκε ως εργαζόμενος ΔΕ, έκρινε βάσιμη την αγωγή.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η επικαλούμενη ηθική βλάβη δεν κρίνεται ουσιαστικά βάσιμη, διότι δεν αποδείχθηκε υπόσχεση προς τον ενάγοντα από εκπρόσωπο του εναγόμενου Δήμου περί διορισμού ή πρόσληψής του, αφού ο ίδιος ο ενάγων κατέθεσε ότι συνομίλησε μόνο με την ίδια την Ταμία και ποτέ με τον αντιδήμαρχο οικονομικών ή κάποιο άλλο πρόσωπο από τον Δήμο για την σχέση εργασίας του με τον τελευταίο, ώστε να δέχθηκε υπόσχεση απασχόλησης ή διορισμού του.
Αναδημοσίευση Άρθρου:
