Απόφαση σχετικά με χρηματικό ένταλμα πληρωμής δημοτικού υπαλλήλου με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, λόγω νέας κατάταξής του από την κατηγορία ΔΕ (στην οποία μισθοδοτείτο μέχρι 31.11.2017) στην ΥΕ, κλήθηκε να πάρει το Ι’ Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Αρχικά στο ένταλμα είχε πάρει αρνητική θέση η αρμόδια Επίτροπος, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η εντελλόμενη δαπάνη δεν είναι νόμιμη, διότι ο Δήμος δεν στοιχειοθετεί επαρκώς την κρίση του περί μη ύπαρξης δόλου του προαναφερόμενου υπαλλήλου του στην προσκόμιση πλαστού δικαιολογητικού που, κατά την Επίτροπο, ήταν προσόν διορισμού για την πρόσληψή του σε πρώην δημοτική επιχείρηση του εν λόγω Δήμου.

Επομένως, κατά την Επίτροπο, όφειλαν τα αρμόδια όργανα του Δήμου να προβούν σε ανάκληση της πράξης διορισμού του και σε καταγγελία της σύμβασής του και όχι να ενεργήσουν πειθαρχική διαδικασία σε βάρος του, απότοκες της οποίας ήταν η επιβολή της ποινής της δίμηνης στέρησης των αποδοχών του και η επανακατάταξή του από οργανική θέση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) σε οργανική θέση Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ).

Στην άρνησή της ενέμεινε η Επίτροπος και μετά την υποβολή από τον ανωτέρω φορέα του ελεγχόμενου τίτλου, με συνέπεια να ανακύψει διαφωνία για την άρση της οποίας νομίμως απευθύνεται, με την από 5.12.2018 έκθεση, στο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Το Κλιμάκιο έκρινε ότι στο στάδιο της άσκησης του ελέγχου και με τα πραγματικά περιστατικά και στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη του και συνοδεύουν τον ελεγχόμενο τίτλο, ο Δήμος, με τα αρμόδια διοικητικά και πειθαρχικά όργανά του, ενεργώντας τα λεπτομερώς ανωτέρω αναφερόμενα στάδια που ακολουθήθηκαν μέχρι την έκδοση του επίμαχου τίτλου, στο πλαίσιο της – ελεγχόμενης μόνο ως προς την τήρηση των άκρων ορίων αυτής- διακριτικής του ευχέρειας, έκρινε, με προσήκουσα και επαρκή αιτιολογία, περί της μη συνδρομής στο πρόσωπο του υπαλλήλου των προϋποθέσεων εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 20 του ΥΚ και της καταγγελίας της σύμβασής του, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου προβαλλόμενων από την Επίτροπο.

Συναφώς άλλωστε, ο Δήμος, με τα επιληφθέντα ως άνω αρμόδια όργανά του, σε όλα τα στάδια της προεκτεθείσας διοικητικής και  πειθαρχικής διαδικασίας, ήταν σε συνεχή αλληλογραφία και ενημέρωνε τις αρμόδιες διοικητικές και εισαγγελικές αρχές για τα ευρήματα του ελέγχου του, την πορεία των διαδικασιών που ακολούθησε, τις σταθμίσεις στις οποίες προέβη -συνεκτιμώντας τα ανωτέρω γεγονότα και στοιχεία- για το σχηματισμό της κρίσης του και την επιλογή της κίνησης της πειθαρχικής διαδικασίας σε βάρος του ανωτέρω υπαλλήλου και όχι της ανάκλησης της πράξης της αρχικής του πρόσληψης στην πρώην δημοτική του επιχείρηση, χωρίς μάλιστα κανένα εξ’ αυτών να εκφράσει κάποια επιφύλαξη ή αντίθετη γνώμη.

Με βάση τα παραπάνω, το Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε ότι δαπάνη είναι νόμιμη και, ως εκ τούτου, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί, αν δεν είχε λήξει το οικονομικό έτος τις πιστώσεις του οποίου βαρύνει.

Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποφάνθηκε ότι το χρηματικό ένταλμα πληρωμής του Δήμου, ποσού 1.249,35 ευρώ, δεν πρέπει να θεωρηθεί, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο σκεπτικό (λόγω λήξης του οικονομικού έτους).

Απόφαση για Εκτύπωση

Αναδημοσίευση άρθρου:

Ιστοσελίδα, aftodioikisi.gr, 29-12-2019

Την τεράστια αύξηση της μερικής απασχόλησης και την καθήλωση των μισθών στα εξευτελιστικά επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία του ΕΦΚΑ από τις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις που υποβλήθηκαν από τις επιχειρήσεις τον περασμένο Μάη (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία).

Σύμφωνα με αυτά, ο αριθμός των εργαζομένων με μερική απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις, τον συγκεκριμένο μήνα, ανήλθε στους 715.875 μισθωτούς που αντιστοιχούν στο 28,73% του συνόλου των μισθωτών. Ο μέσος μισθός αυτών των μισθωτών διαμορφώθηκε μόλις στα 409,21 ευρώ μεικτά, όταν μάλιστα οι μέρες απασχόλησης φτάνουν τις 16,58.

Σημειώνεται ότι η συνολική μέση απασχόληση διαμορφώνεται στις 21,2 μέρες και ο μέσος μισθός στα 952,16 ευρώ μεικτά. Δηλαδή, η αμοιβή της μερικής απασχόλησης αντιστοιχεί στο 40% περίπου του μέσου μισθού, όταν οι μέρες απασχόλησης αντιστοιχούν στο 70% της μέσης απασχόλησης, στοιχείο ενδεικτικό για τα πολλαπλά οφέλη του κεφαλαίου από την «ευελιξία» σε βάρος των μισθωτών.

Αναδημοσίευση Αποσπάσματος άρθρου:

Τίτλος αποσπάσματος: “Χρυσωρυχείο για το κεφάλαιο η μερική απασχόληση”

Εφημ.Ριζοσπάστης, 28-12-2019, σελ.09

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι η «ευελιξία» και η υποαπασχόληση «σπάζουν κόκαλα» στις νέες προσλήψεις που καταγράφονται από το σύστημα «Εργάνη» σε μηνιαία βάση.

Έτσι, τον περασμένο Νοέμβρη στις νέες συμβάσεις εργασίας μόνο το 42,42% ήταν με πλήρη απασχόληση, ενώ οι υπόλοιπες ήταν με μερική (44,63%) και εκ περιτροπής εργασία (12,95%). Μάλιστα, τον ίδιο μήνα, ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων στον ΟΑΕΔ ανήλθε στα 1.083.943 άτομα!

Συνολικά, το 11μηνο Γενάρη – Νοέμβρη 2019 στις νέες συμβάσεις εργασίας μόνο το 45,3% ήταν με πλήρη απασχόληση, το 42,48% με μερική και το 12,22% με εκ περιτροπής εργασία. Να σημειωθεί επίσης ότι ένα μεγάλο μέρος των συμβάσεων εργασίας με πλήρη απασχόληση είναι ορισμένου χρόνου, έχουν δηλαδή ημερομηνία λήξης.

Η τάση αυτή διεύρυνσης της «ευελιξίας» αποτυπώνεται και στο ποσοστό όσων υποαπασχολούνται στο σύνολο του εργατικού δυναμικού, το οποίο κυμαίνεται τα τελευταία χρόνια γύρω από το 30%. Με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό της υποαπασχόλησης ήταν στο 30,8% (611.854 μισθωτοί) και της πλήρους απασχόλησης στο 69,2%.

Μάλιστα, το 18,28% των μισθωτών εργάζονταν από 1 έως 20 ώρες τη βδομάδα, με το 1/3 αυτών να απασχολούνται από 1 έως 10 ώρες τη βδομάδα, γεγονός που αντανακλάται και στους ιδιαίτερα χαμηλούς μισθούς τους.

Η τεράστια «κινητικότητα» και η προσωρινότητα στην αγορά εργασίας αποτυπώνονται επίσης στο γεγονός ότι το ίδιο 11μηνο έγιναν 2,5 εκατομμύρια απολύσεις, ενώ οι προσλήψεις ανήλθαν σε 2,63 εκατομμύρια!

Αναδημοσίευση Αποσπάσματος άρθρου:

Εφημ.Ριζοσπάστης, 28-12-2019, σελ.09

Για παράδειγμα, με αφορμή τη δημοσιοποίηση του ετήσιου τεύχους του συστήματος «Εργάνη» για το 2019, ο υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης, έσπευσε προκλητικά να πανηγυρίσει για «τις αναπτυξιακές προοπτικές» που «αρχίζουν να αποδίδουν στο σύνολο της απασχόλησης και της οικονομίας»!

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία του «Εργάνη» για το 2019:

• Ένας στους πέντε μισθωτούς έχει μισθό κάτω από 500 ευρώ μεικτά
• Τουλάχιστον ένας στους τρεις λαμβάνει μεικτό μισθό μέχρι 700 ευρώ
• Το συνολικό «κόστος» ανά εργαζόμενο το 2019 υποχώρησε κατά 2,4% σε σχέση με το 2018

Επιβεβαιώνονται δηλαδή η συνεχιζόμενη καθήλωση των μισθών στα επίπεδα των προηγούμενων χρόνων αλλά και η παραπέρα υποχώρησή τους, παρά τη σχετική αύξηση του ΑΕΠ και το πέρασμα της οικονομίας σε φάση ανάκαμψης, έστω και αναιμικής.

Το 35% των μισθωτών κάτω ή στα όρια του κατώτατου μισθού

Πιο αναλυτικά:

• Το 2019, το 20,46% των μισθωτών (406.416 άτομα) λάμβαναν μηνιαίο μισθό κάτω από 500 ευρώ μεικτά, ποσά που συνδέονται με την υποαπασχόλησή τους (μερική και εκ περιτροπής εργασία).
• Άλλοι 65.179 μισθωτοί (3,28%) λάμβαναν από 501 έως 600 ευρώ μεικτά και άλλοι 233.116 μισθωτοί (11,74%) είχαν μισθό από 601 έως 700 ευρώ μεικτά.

Δηλαδή, το εισόδημα του 35,38% των μισθωτών (704.711 εργαζόμενοι) κινείται είτε πολύ κάτω είτε γύρω από τα επίπεδα του κατώτατου μισθού!

• Από 701 έως 800 ευρώ το μήνα λάμβαναν 248.027 μισθωτοί (12,49%), από 801 έως 900 ευρώ 166.389 μισθωτοί (8,38%) και από 901 έως 1.000 ευρώ μεικτά 146.735 μισθωτοί (7,39%).

Εννοείται βέβαια ότι από τα παραπάνω ποσά πρέπει να αφαιρέσει κανείς τις κρατήσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές και τους φόρους για να βγάλει τον «καθαρό» μισθό. Το ίδιο ισχύει και για τους μισθωτούς που εμφανίζονται να αμείβονται με μεικτό μισθό 1.000 ευρώ και πάνω. Με την αφαίρεση των ασφαλιστικών εισφορών και των φόρων, για χιλιάδες απ’ αυτούς ο «καθαρός» μισθός είναι κάτω απ’ αυτό το ποσό.

Αναδημοσίευση Αποσπάσματος άρθρου:

Τίτλος αποσπάσματος:“Κάλπικη προπαγάνδα”

Εφημ.Ριζοσπάστης, 28-12-2019, σελ.09

Πλήρης η στήριξη των παρατάξεων σ΄έναν ακόμα αντιλαϊκό προϋπολογισμό, που φανερώνει ότι κράτος και δήμος έχουν συνέχεια…με παράδοση της σκυτάλης από την προηγούμενη δημοτική αρχή που στήριζε το ΠΑΣΟΚ στη σημερινή που στηρίζεται από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ καταψήφισε τον προϋπολογισμό, όπως καταψήφισε και το Τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το 2020, γιατί είναι αποκαλυπτική η γύμνια τους σε έργα και δράσεις που έχει απόλυτη ανάγκη ο Ροδιακός λαός.

Η αρνητική ψήφος όμως φρόντισε η ΝΔ να μην έχει ισχύ, αφού υποχρεώνει συμβούλους και παρατάξεις να καταθέτουν ολοκληρωμένες προτάσεις οι οποίες θα περνούν από έλεγχο από τις αρμόδιες υπηρεσίες εάν είναι στις κατευθύνσεις και στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων. Εαν ναι, τότε καλώς, αλλιώς δεν θα μπορούν να ζητούν μειώσεις στα τέλη, στους φόρους, κατάργηση των τροφείων κλπ. και η αρνητική ψήφος δεν θα μετρά. Προσπαθούν να βάλουν το λαϊκό κίνημα, και τις διεκδικήσεις από τα σωματεία, τους συλλόγους, μέχρι τις γειτονιές και το δήμο στο «γύψο». Έτσι ισχυροποιείται η σταθερότητα της πορείας που ξεζουμίζει το λαό και θεριεύει τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Το αποτέλεσμα είναι και θα συνεχίσει να γίνεται ακόμα πιο τραγικό για τις λαϊκές οικογένειες, αφού ζουν και θα ζουν τις συνέπειες αρχίζοντας από την έλλειψη έργων που προστατεύουν τη ζωή και τη περιουσία τους μέχρι και το στράγγισμα του εισοδήματός τους και από το Δήμο με τα ανταποδοτικά, τέλη, φόρους, πρόστιμα και εισφορές , αλλά και τις ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών.

Ο ρόλος του Δήμου Ρόδου ξεκάθαρα όλα αυτά τα χρόνια, όπως και με τη νέα δημοτική αρχή συνεχίζει να είναι στην αντίπερα όχθη από αυτήν της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών του Ροδιακού λαού, με βάση τον προϋπολογισμό και το τεχνικό πρόγραμμα που ψηφίστηκε τις προηγούμενες μέρες. Ο Δήμος Ρόδου επιλέγει να βάζει πλάτη αντί να συγκρούεται για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει η κάθε κυβέρνηση όταν π.χ. μειώνει την επιχορήγηση στους δήμους και μετακυλίει το έλλειμμα της κρατικής χρηματοδότησης στα ίδια έσοδα και τα ανταποδοτικά τέλη των δήμων. Από το 2009 μέχρι σήμερα η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης έφτασε στο 65% περίπου και στον κρατικό προϋπολογισμό του 2020 έχουμε κι άλλη μείωση των 110 εκατομμυρίων ευρώ. Παρά το γεγονός ότι και τα κρατικά έσοδα προέρχονται από τη φοροληστεία του λαού που συνεισφέρει σε ποσοστό 93% και μόνο το 7% δίνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις, παρ’ όλα αυτά αναγκάζουν τα λαϊκά νοικοκυριά να πληρώσουν γι’ αυτά, για τα οποία πλήρωσαν ξανά στο κράτος.

Κράτος και Δήμος έχουν συνέχεια… με τις ίδιες προτεραιότητες
Τι προέχει ?

Προέχει η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, γι’ αυτό και ιδιωτικοποιούνται οι υπηρεσίες καθαριότητας (διατίθεται κάθε χρόνο το ποσό των 4.777.662,17 ευρώ), νερού, ηλεκτροφωτισμού. Yπηρεσίες πρασίνου και άλλων υπηρεσιών ανατίθενται σε ιδιώτες, όπως και μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας του δήμου. Σε εξέλιξη είναι και η κατασκευή σχολείων με συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως και η διαχείριση απορριμμάτων του Δήμου.

Προέχουν επίσης έργα και δράσεις που ενισχύουν την κερδοφορία των μεγάλων τουριστικών επιχειρήσεων στο νησί, ξοδεύονται εκατομμύρια, αλλά αντίθετα τα σχολεία δεν έχουν τα στοιχειώδη για να λειτουργήσουν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ποσόν στον προϋπολογισμό του 2020 για τις Σχολικές Επιτροπές είναι 1.222.440 ευρώ για 150 σχολικές μονάδες σ’ όλο το νησί!!! Τι θα πληρώσουν τα σχολεία αυτά? τη ΔΕΗ, το νερό, τα αναλώσιμα, ποιες ανάγκες θα καλύψουν για όλη τη σχολική χρονιά και μάλιστα πρέπει να πληρώσουν και τους εξευτελιστικούς μισθούς που πληρώνονται οι καθαρίστριες με το απαράδεκτο καθεστώς που απασχολούνται οι εργαζόμενες αυτές στα σχολεία.

Δεν προέχουν και δεν υπάρχουν μέσα στο τεχνικό πρόγραμμα και στον προϋπολογισμό, έργα αντιπλημμυρικής προστασίας για όλο το νησί, αντιπυρικής και αντισεισμικής θωράκισης, παρ’ όλο που και φέτος η έλλειψη τέτοιων έργων αναδείχθηκε με τραγικό τρόπο για άλλη μια φορά.
Δεν καλύπτονται οι ανάγκες σε υποδομές βιολογικών καθαρισμών σε περιοχές όπως Αρχάγγελο και Λάρδο, ενώ οι κάτοικοι πληρώνουν την έλλειψη αυτή με βαρύ τίμημα στην υγεία τους.

Αθλητικές και πολιτιστικές υποδομές απαξιώνονται, χωρίς συντήρηση για να οδηγούνται σε ανταποδοτική λειτουργία και στον ιδιωτικό τομέα.
Στον προϋπολογισμό και συγκεκριμένα στα έσοδα για έργα με χρηματοδότηση από Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα από τα 14 έργα μόνο τα 3 έργα απορρόφησαν έσοδα που αντιστοιχούν στο 22% του προϋπολογισμού του συνόλου των έργων.

Στα έργα με χρηματοδότηση από κεντρικούς φορείς (μέσω του εθνικού τμήματος του Π.Δ.Ε. στα 17 αναφερόμενα με συνολικό προϋπολογισμό 2.029.777,62 κινήθηκαν 3 έργα με ποσό 44.887,95, δηλαδή το 2% του προϋπολογισθέντος ποσού.

Τα έσοδα από τις προγραμματικές συμβάσεις από τα 16 έργα σε σύνολο 21, δύο μόνο έργα απορρόφησαν 268.212 ευρώ σε σύνολο προϋπολογισμού 6.593,331,16 (επισκευές σε σχολεία και περιβάλλοντα χώρο μουσείου Μεσαναγρού). Επίσης μειώνεται το προβλεπόμενο ποσόν για το 2020 σε 1.273.059,00, με 14 προγραμματικές συμβάσεις να μην έχουν κανένα ποσόν στον προϋπολογισμό του 2020.

Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντιλαϊκότητας του προϋπολογισμού, είναι ότι τα έσοδα που προβλέπεται να πάρει, αν πάρει τελικά ο Δήμος από επιχορηγήσεις για λειτουργικές δαπάνες και επενδύσεις από κεντρικούς φορείς χρηματοδότησης (ΚΑΠ,ΕΣΠΑ,ΠΔΕ,ΠΕΠ κλπ) είναι συνολικά 37.595.706,40 ευρώ ενώ αυτά που αποτυπώνονται στον προϋπολογισμό ως έσοδα από φόρους, τέλη, πρόστιμα, εισφορές, παράβολα και αφορούν την τσέπη των λαϊκών νοικοκυριών είναι συνολικά 97.513.036,00 ευρώ. Δηλαδή τα υπερδιπλάσια!!!

Να πως μπαίνουν οι ανάγκες στο γύψο για να προχωρήσει απερίσπαστα η καπιταλιστική ανάπτυξη και να πάνε τα χρήματα του λαού όχι στις δικές του ανάγκες αλλά σ’ αυτούς που ληστεύουν και μέσα από τους προϋπολογισμούς, κρατικούς και τοπικούς τον ιδρώτα και τον πλούτο του.

Για τη Λαϊκή Συσπείρωση είναι επείγουσα ανάγκη σήμερα: Η πάλη για κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών με κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών όλων των αναγκαίων λειτουργικών δαπανών και μισθοδοσίας των εργαζομένων στο Δήμο. Να αποδοθεί το σύνολο των πόρων που έχουν θεσπιστεί για την τοπική διοίκηση και των οφειλόμενων σε αυτή, να καταργηθεί όλο το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που κατευθύνει τους δήμους να βρουν ανταποδοτικά και επιχειρηματικά. Να προχωρήσουν γρήγορα και να χρηματοδοτηθούν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό έργα αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης που έχει ανάγκη όλο το νησί, πέρα και έξω από τη λογική κόστους-οφέλους, τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Να εξασφαλιστεί η λειτουργία και η ανάπτυξη νέων δομών δημόσιων και κοινωνικών με σύγχρονες και δωρεάν παροχές και υπηρεσίες για όλους, με επαρκή στελέχωση της λειτουργίας τους, με εργαζόμενους όλων των επιστημονικών και άλλων ειδικοτήτων, με μόνιμη σταθερή δουλειά και πλήρη μισθολογικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Αναδημοσίευση άρθρου:

Εφημ. Δημοκρατική της Ρόδου, 28-12-2019

Με την αγορά εργασίας να έχει υποστεί σοβαρότατο πλήγμα από την κρίση και να έχει απορρυθμιστεί πλήρως, η Δικαιοσύνη είναι το μόνο όπλο που έχει μείνει στους εργαζόμενους, προκειμένου να πολεμήσουν πρακτικές εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Το Β2 Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου δικαίωσε απολυθέντα, κρίνοντας ότι η απόλυσή έγινε για εκδικητικούς λόγους από την εργοδοτική πλευρά και για λόγους εμπάθειας προς το πρόσωπο του εργαζόμενου, καθώς αρνήθηκε να αποδεχθεί την αξίωση της επιχείρησης για εικονική απόλυσή του, χωρίς την καταβολή αποζημίωσης και τη συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση.

Το κόλπο του εργοδότη

Το έτος 2008 εργαζόμενος προσλήφθηκε σε αναψυκτήριο-εστιατόριο με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου και 14 μήνες μετά καταρτίστηκε νέα σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης και πενθήμερης εργασίας.

Στη συνέχεια, υπό την απειλή της απόλυσης, ο εργαζόμενος αναγκάστηκε να υπογράψει νέα σύμβαση, εκ περιτροπής εργασίας 16 ήμερων τον μήνα, ενώ στην πραγματικότητα εργαζόταν με καθεστώς πλήρους απασχόλησης.

Όμως, τον Σεπτέμβριο του 2011 απολύθηκε χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Συγκεκριμένα, ο εργαζόμενος αρνήθηκε να υπογράψει την καταγγελία της σύμβασής του, γιατί είχε ανακριβή στοιχεία.

Πριν την απόλυση, όπως αναφέρουν οι Αρεοπαγίτες, η εργοδότρια εταιρεία ζήτησε από τον εργαζόμενο να αποδεχθεί η απόλυσή του να γίνει εικονικά, χωρίς να του καταβληθεί αποζημίωση απολύσεως και παράλληλα να συνεχίσει να εργάζεται χωρίς ασφάλιση.

Η δικαστική προσφυγή του εργαζομένου

Έτσι, ο απολυθείς προσέφυγε στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας διεκδικώντας όλες τις εργασιακές του αξιώσεις, καταγγέλλοντας, παράλληλα, την απαίτηση της τέως εργοδότριας εταιρείας για εικονική απόλυση, κλπ.

Ο ‘Αρειος Πάγος, επικυρώνοντας την απόφαση του Εφετείου που είχε δικαιώσει και πάλι τον εργαζόμενο, επισημαίνει ότι «η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας ήταν άκυρη, καθόσον ασκήθηκε κατά κατάχρηση του σχετικού δικαιώματος της εναγομένης εταιρείας, και ειδικότερα από εμπάθεια προς το πρόσωπο του εργαζόμενου, επειδή αρνήθηκε να αποδεχθεί την μη σύννομη αξίωσή της για εικονική απόλυσή του χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απολύσεως και συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση και δεν συναίνεσε έτσι στη μη νόμιμη εργασιακή αυτή πρακτική της και επιπροσθέτως γιατί δεν του καταβλήθηκε η νόμιμη αποζημίωση απολύσεως».

Παράλληλα, αναφέρει η απόφαση του Αρείου Πάγου: «Η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας είναι άκυρη, καθόσον ασκήθηκε κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του σχετικού δικαιώματος της εταιρείας ως εργοδότριας.» «Ασκήθηκε καταχρηστικά από πλευράς της εταιρείας από εμπάθεια και εκδικητικότητα προς το πρόσωπο του ενάγοντος ως εργαζόμενου, επειδή αυτός αρνήθηκε να αποδεχθεί την μη σύννομη αξίωσή της και εργασιακή της πρακτική περί εικονικής απόλυσής του και συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση και επιπροσθέτως επειδή ο απασχολούμενος είχε προσφύγει στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας όλες τις έως τότε εργασιακές του αξιώσεις εναντίον της και επιπλέον, καταγγέλλοντας τη μη νόμιμη απαίτηση της τελευταίας για εικονική απόλυση και συνέχιση της εργασίας του ως ανασφάλιστος, ενέργειες οι οποίες ήταν απολύτως σύννομες από πλευράς του ενάγοντος, αλλά ουδόλως αρεστές στην εναγομένη-εργοδότριά του, η οποία για το λόγο αυτό προέβη στην απόλυσή του, προκειμένου να απαλλαγεί οριστικά από αυτόν, ο οποίος ως εργαζόμενος απέκρουσε την αντισυμβατική και μη σύννομη συμπεριφορά της».

Το Ανώτατο Πολιτικό Δικαστήριο απέρριψε παράλληλα τον εργοδοτικό ισχυρισμό ότι η απόλυση έγινε για οικονομικοτεχνικούς λόγους (δηλαδή λόγω αναδιοργάνωσης της επιχείρησης κάτι που καθιστά αναγκαία τη μείωση του προσωπικού), αφού το έτος εκείνο (2011) είχε κέρδη ύψους 59.460 ευρώ.

Ακόμη, οι αρεοπαγίτες χαρακτηρίζουν «προσχηματικό» τον ισχυρισμό ότι η απόλυση έγινε για οικονομικοτεχνικούς λόγους, καθώς «υποκρύπτει την πραγματική της βούληση, που ήταν να απαλλαγεί από τον εργαζόμενό της αυτό, που διεκδικούσε τα εργασιακά και ασφαλιστικά του δικαιώματα».

Τέλος, το ποσό των 41.556 ευρώ επιδικάστηκε στον απολυθέντα ως αποζημίωση, καταβολή επιδομάτων, κ.λπ.

Αναδημοσίευση άρθρου:

Ιστοσελίδα, aftodioikisi.gr, 27-12-2019

Δυνατότητα συνταξιοδότησης ακόμη και στο 55ο έτος ηλικίας, δηλαδή 12 χρόνια πριν από το γενικό όριο ηλικίας που ισχύει για όλους τους ασφαλισμένους, έχουν και το νέο έτος χιλιάδες ασφαλισμένοι.

Πρόκειται για τους… τυχερούς – άτυχους, τους οποίους οι αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που ψηφίστηκαν το καλοκαίρι του 2015 μαζί με το 3ο μνημόνιο, κράτησαν εντός συστήματος, δίνοντάς τους όμως δυνατότητα συνταξιοδότησης εντός μεταβατικής περιόδου, που λήγει το 2022, σύμφωνα με την εφημερίδα “Kαθημερινή”.

Για όλους βέβαια ισχύουν αυξήσεις στα όρια ηλικίας, τα οποία κυμαίνονται από 3 και φθάνουν έως και τους 21 μήνες.

Η εφημερίδα “Καθημερινή “παρουσιάζει τις 35 κατηγορίες ασφαλισμένων, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, που προλαβαίνουν εντός του 2020 να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα, με πλήρη αλλά και με μειωμένη σύνταξη.

Αναλυτικά οι κατηγορίες ασφαλισμένων στον ιδιωτικό τομέα με δυνατότητα λήψης πλήρους σύνταξης εντός του 2020 είναι:

• Γυναίκες ασφαλισμένες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένες το πρώτο τρίμηνο του 1960, με 10.000 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2010 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 9 μηνών).
• Γυναίκες – μητέρες ασφαλισμένες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένες το πρώτο τρίμηνο του 1960, με 5.500 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2011 και τέκνο γεννημένο από το 1993 και μετά (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 9 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ – ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το έτος 1960, με 10.500 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2010 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το έτος 1960, με 10.500 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2011 και με 10.800 ημέρες ασφάλισης μέχρι σήμερα (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών).
• Ασφαλισμένοι/ες πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το πρώτο εξάμηνο του 1960 με 10.500 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2012 και με 11.100 ημέρες ασφάλισης μέχρι σήμερα (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 6 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το δεύτερο δίμηνο του 1959, με 10.500 ημέρες ασφάλισης έως και 31/12/2012 και με 11.100 ημέρες ασφάλισης μέχρι σήμερα (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 6 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το 1965 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31/12/2010 (απαιτούμενη ηλικία 55 ετών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το πρώτο τρίμηνο του 1965 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31/12/2011 (απαιτούμενη ηλικία 55 ετών και 9 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το πρώτο εξάμηνο του 1964 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31/12/2012 (απαιτούμενη ηλικία 56 ετών και 6 μηνών).
• Γυναίκες που συμπλήρωσαν έως 31/12/2010 τις 4.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά, εκ των οποίων 3.600 στα βαρέα και ανθυγιεινά και εξ αυτών 1.000 βαρέα τα τελευταία 17 έτη προ της συνταξιοδότησης και είναι γεννημένες το 1965 (απαιτούμενη ηλικία 55 ετών).
• Γυναίκες που συμπλήρωσαν έως 31/12/2011 τις 4.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά, εκ των οποίων 3.600 στα βαρέα και ανθυγιεινά και εξ αυτών 1.000 βαρέα τα τελευταία 17 έτη προ της συνταξιοδότησης και είναι γεννημένες το 1964 (απαιτούμενη ηλικία 56 ετών).
• Γυναίκες που συμπλήρωσαν έως 31-12-2012 τις 4.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά, εκ των οποίων 3.600 στα βαρέα και ανθυγιεινά και εξ αυτών 1.000 βαρέα τα τελευταία 17 έτη προ της συνταξιοδότησης και είναι γεννημένες το 1963 (απαιτούμενη ηλικία 57 ετών).
• Ασφαλισμένοι/-ες του πρώην ΟΑΕΕ γεννημένοι/ες από τον 1/1959 έως και τον 9/1959, με 35 έτη ασφάλισης έως και 31-12-2010 (απαιτούμενη ηλικία 61 ετών και 3 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΟΑΕΕ γεννημένοι/ες από τον 1/1959 έως και τον 9/1959, με 35 έτη ασφάλισης έως και 31-12-2011 και με 36 έτη ασφάλισης μέχρι τη συνταξιοδότηση (απαιτούμενη ηλικία 61 ετών και 3 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΟΑΕΕ γεννημένοι/ες από τον 1/1959 έως και τον 9/1959, με 35 έτη ασφάλισης έως και 31-12-2012 και με 37 έτη ασφάλισης μέχρι τη συνταξιοδότηση (απαιτούμενη ηλικία 61 ετών και 3 μηνών).

Συντάξεις: Oι πέντε κατηγορίες ασφαλισμένων

Υπάρχουν και 5 κατηγορίες ασφαλισμένων που εντός του 2020 μπορούν να λάβουν μειωμένη σύνταξη. Αυτές είναι:

1. Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το 1967 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31-12-2010 (απαιτούμενη ηλικία 53 ετών).
2. Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι /ες το πρώτο τρίμηνο του 1967 με 10.500 ένσημα συνολικά εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31/12/2011 ( απαιτούμενη ηλικία 53 ετών και 9 μηνών)
3. Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το πρώτο εξάμηνο του 1966 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31-12-2012 (απαιτούμενη ηλικία 54 ετών και 6 μηνών).
4. Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι/ες το πρώτο τρίμηνο του 1962 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31-12-2013 (απαιτούμενη ηλικία 58 ετών και 9 μηνών).
5. Ασφαλισμένοι/ες του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ γεννημένοι το πρώτο εξάμηνο του 1961 με 10.500 ένσημα συνολικά, εκ των οποίων τουλάχιστον 7.500 στα βαρέα έως και 31-12-2014 (απαιτούμενη ηλικία 59 ετών και 6 μηνών).

Συντάξεις: Οι 15 κατηγορίες ασφαλισμένων στο Δημόσιο

Άλλες 15 κατηγορίες ασφαλισμένων στο Δημόσιο δικαιούνται εντός του νέου έτους πλήρη ή μειωμένη σύνταξη ακόμη και στα 60, ενώ σε περίπτωση ανήλικων τέκνων, το όριο ηλικίας μπορεί να πέσει στα 56 έτη και 9 μήνες.

Αναλυτικά, η δικηγόρος Ασπασία Παπαθανασοπούλου περιγράφει στην εφημερίδα “Kαθημερινή” ποιοι έχουν δυνατότητα λήψης πλήρους σύνταξης από το Δημόσιο:

• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες το έτος 1960 με 25ετία έως και 31-12-2010, που συμπληρώνουν 35 έτη συνολικά μέχρι και 31-12-2018 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών).
• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες το πρώτο εξάμηνο του έτους 1960 με 25ετία έως και 31-12-2011, που συμπληρώνουν 36 έτη συνολικά έως και 31-12-2019 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 6 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες το έτος 1960 με 25ετία έως και 31-12-2010, που συμπληρώνουν 35 έτη συνολικά έως και 31-12-2018 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών),
• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες το πρώτο εξάμηνο του έτους 1960 με 25ετία έως και 31-12-2011, που συμπληρώνουν 36 έτη συνολικά μέχρι και 31-12-2019 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 6 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες τον 1/1960 με 25ετία έως και 31-12-2012 που συμπληρώνουν 37 έτη συνολικά έως και 31/12 /2019 ( απαιτούμενη ηλικία 60 ετών και 11 μηνών.
• Γυναίκες γεννημένες από τον 5/1957 έως και τον 12/1957 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2010 (απαιτούμενη ηλικία 62 ετών και 8 μηνών).
• Ασφαλισμένοι/ες υπάλληλοι γεννημένοι/ες από τον 9/1956 έως και τον 12/1956 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2011 (απαιτούμενη ηλικία 63 ετών και 3 μηνών).
• Άνδρες γεννημένοι το 1955 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2012 (απαιτούμενη ηλικία 65 ετών).
• Υπάλληλοι που έχουν συμπληρώσει 40 έτη ασφάλισης μέχρι την υποβολή του συνταξιοδοτικού αιτήματος με πραγματικό ή πλασματικό χρόνο και συμπληρώνουν το 62ο έτος της ηλικίας τους εντός του 2020.
• Τρίτεκνοι δημόσιοι υπάλληλοι, γεννημένοι το πρώτο τρίμηνο του 1964 με 21 έτη το 2011 (απαιτούμενη ηλικία 56 ετών και 9 μηνών).
• Γονείς ανήλικων τέκνων, δημόσιοι υπάλληλοι με 25ετία το 2011 που είχαν κατά τη συμπλήρωση της 25ετίας ανήλικο παιδί, είναι γεννημένοι το 1964 (απαιτούμενη ηλικία 56 ετών και 9 μηνών).

Συντάξεις: Οι 4 κατηγορίες ασφαλισμένων στο Δημόσιο

Άλλες 4 κατηγορίες ασφαλισμένων στο Δημόσιο που έχουν συμπληρώσει 25ετία σε προγενέστερο χρόνο μπορούν να λάβουν εντός του 2020 μειωμένη σύνταξη. Αυτές είναι:

1. Άνδρες γεννημένοι το 1960 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2010 (απαιτούμενη ηλικία 60 ετών ).
2. Γυναίκες γεννημένες το 1965 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2010 (απαιτούμενη ηλικία 55 ετών).
3. Άνδρες γεννημένοι το 1964 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2011 και όχι νωρίτερα (απαιτούμενη ηλικία 56 ετών).
4. Άνδρες γεννημένοι το 1962 που συμπλήρωσαν 25ετία το 2012 (απαιτούμενη ηλικία 58 ετών)

Αναδημοσίευση άρθρου:

Ιστοσελίδα aftodioikisi.gr, 22-12-2019