Να ενταχθούν άμεσα στην κυβερνητική ατζέντα για τη διαμόρφωση δημόσιων πολιτικών τα απεργιακά αιτήματα των υπαλλήλων της δημόσιας διοίκησης

κύριοι και κυρίες,

εκπρόσωποι της Κυβέρνησης και του Ελληνικού Κοινοβουλίου,

Η υποχρέωση της κυβέρνησης να συμπεριλάβει στην κυβερνητική ατζέντα και τα αιτήματα των απεργών δημοσίων υπαλλήλων προκύπτει από τον θεμελιώδη ρόλο της πολιτείας να εξασφαλίζει την ομαλή και δίκαιη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Η διαμόρφωση των δημόσιων πολιτικών οφείλει θεσμικά και ουσιαστικά να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα αιτήματα των δημοσίων υπαλλήλων (μόνιμοι, ΙΔΑΧ, ΙΔΟΧ), οι οποίοι εργάζονται σε αυτόν. Οι δημόσιοι υπάλληλοι διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην εξυπηρέτηση του κοινού και στη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του κράτους, καθώς αποτελούν την θεσμική μνήμη αυτού.

Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι προχωρούν σε απεργία, αυτό συνήθως υποδεικνύει σημαντικά και πιεστικά ζητήματα που παραμένουν άλυτα, τα οποία αφορούν εργασιακά δικαιώματα, συνθήκες εργασίας, και πολλές φορές ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες. Η απεργία στις 20 Νοέμβρη αναδεικνύει πώς η σημερινή οικονομική κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων βρίσκεται σε τραγικό σημείο. Οι μισθολογικές αυξήσεις του 2024 αλλά αυτές που έχουν εξαγγελθεί για το 2025 δεν επαρκούν να καλύψουν ούτε τις απώλειες ετών του πραγματικού μας εισοδήματος ούτε καν τις καθημερινές αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Ήταν και είναι ψίχουλα!

Η συνεχιζόμενη ακρίβεια στα βασικά αγαθά και οι αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας και της στέγασης έχουν καταστήσει την οικονομική κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων ακόμη πιο δυσχερή. Η συνεχής αύξηση του κόστους διαβίωσης, που επηρεάζει όλα τα κοινωνικά στρώματα, έχει σοβαρό αντίκτυπο στους δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι βρίσκονται χωρίς τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης καλύτερων μισθών, οι οποίοι παραμένουν εδώ και χρόνια χωρίς ουσιαστική μισθολογική και τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Η αδυναμία κάλυψης των καθημερινών αναγκών προκαλεί συχνά συναισθήματα αδικίας, εγκατάλειψης και πολιτικής αδιαφορίας, με τους δημοσίους υπαλλήλους να βρίσκονται σε ολοένα και μεγαλύτερη δυσχέρεια ακόμα και σε δαπάνες που αφορούν την υγεία και την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Τα αιτήματα της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων είναι σαφή και δικαιολογημένα, εστιάζοντας στην ανάγκη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς με κατώτερο κλιμάκιο στα 1.100 (από 850 €, σήμερα) έως και 1.401€ μικτά (1.200€ καθαρά), την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης 2%, της αναγνώρισης μισθολογικά της διετίας 2016-17. Επιπλέον, απαιτείται ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος με την αύξηση του αφορολόγητου στις 12.000 ευρώ, την βελτίωση των όρων Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία με την επέκταση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, την στελέχωση της δημόσιας διοίκησης με μόνιμες και επαρκής προσλήψεις και ευρύτερα την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας μας στο εργασιακό περιβάλλον.

Τα ως άνω αιτήματα συνάδουν με τις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας και ανταποκρίνονται στις πιεστικές ανάγκες των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι διεκδικούν να ζουν και να εργάζονται με αξιοπρέπεια. Η διασπάθιση δημοσίου χρήματος και η αύξηση κατά 22,42% στις δαπάνες των δημοσίων συμβάσεων έργων-υπηρεσιών-προμηθειών (17,9 δις ευρώ, 2023, Έκθεση 2024, ΕΑΔΗΣΥ) αποκαλύπτει την δυνατότητα δημοσιονομικού περιορισμού των δημόσιων συμβάσεων τουλάχιστον κατά 28%. Είναι χαρακτηριστικό πως με βάση τον Προϋπολογισμό 2024 η προαναφερθείσα σπατάλη έχει ξεπεράσει κατά 3 δις ευρώ ακόμα και την μισθολογική δαπάνη όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Επίσης, ο Προϋπολογισμός του 2024 (Ιαν.-Οκτ.) εμφανίζει πλεόνασμα στα έσοδα κατά 6,078 δις ευρώ, γεγονός που επιτρέπει να απόδοση μέρους αυτού στα αιτήματα των δημοσίων υπαλλήλων. Επίσης, η μείωση της φοροδιαφυγής κατά 3 δις ευρώ (εξαγγελίες κυβέρνησης για Προϋπολογισμό 2025) μέσα από τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, ηθικά φανερώνει ότι οι πόροι αυτοί οφείλουν να αξιοποιηθούν προς όφελος όλων των δημόσιων υπαλλήλων. Τέλος, η αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ με κατάργηση της φοροαπαλλαγής για τις αγορές προϊόντων στα πλοία των εφοπλιστών (Ν.27/1975), ως ελάχιστο μέτρο κοινωνικής και φορολογικής δικαιοσύνης θα αυξήσει άνω των 5 δις ευρώ τα ετήσια έσοδα του Προϋπολογισμού, σύμφωνα με δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό τύπο. Με βάση τα ως άνω, θα δημιουργηθεί ένας δημοσιονομικός χώρος ύψους 19,2 δις ευρώ, με δυνατότητα και περαιτέρω μέσω συμπληρωματικής κατάργησης των υπολοίπων 59 φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών, οι οποίες παραβιάζουν κατάφωρα την φορολογική δικαιοσύνη και την ισότητα καθώς και το ενωσιακό δίκαιο.

Για αυτό, η κυβέρνηση μπορεί να στηρίξει τον δημόσιο τομέα, ικανοποιώντας τα αιτήματα της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων, δίνοντας τους καθυστερημένα την αναγκαία οικονομική ανάσα μετά τις περικοπές των Μνημονίων μέχρι και σήμερα, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση του θεσμικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης, στην κοινωνική συνοχή και ευημερία. Η ως άνω νομοθετική ρύθμιση του Μισθολογίου στο Δημόσιο, την οποία απαιτεί η ΑΔΕΔΥ δεν θα προσφέρει απλώς μία άμεση ανακούφιση, αλλά θα επιτρέψει στους δημοσίους υπαλλήλους να ανταποκριθούν καλύτερα στις ανάγκες των πολιτών, δεδομένων των αυξημένων απαιτήσεων που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Η απαίτηση για άμεση – ουσιαστική αύξηση των μισθών, για μαζικές προσλήψεις στη δημόσια διοίκηση και για αφορολόγητο στα 12.000€ αποτελούν αλληλένδετα και κατεπείγοντα ζητήματα.

Η κυβέρνηση, έχοντας την ευθύνη της διαχείρισης του κράτους, οφείλει να αναγνωρίσει τα αιτήματα αυτά και να νομοθετήσει τις απαραίτητες δημόσιες πολιτικές για την ικανοποίησή τους. Τα αιτήματα των απεργών δεν αφορούν μόνο τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά είναι καθοριστικά στην αναβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχει το κράτος στους πολίτες.

Μια κυβέρνηση που επιλέγει να αγνοεί αυτά τα αιτήματα διακινδυνεύει τη δημιουργία δυσαρέσκειας και υποβάθμισης του δημοσίου συμφέροντος, υπονομεύοντας έτσι τον θεσμικό ρόλο της δημόσιας διοίκησης και μειώνοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους κρατικούς θεσμούς. Μια τέτοια κυβέρνηση απονομιμοποιεί την ίδια της την εξουσία. Για αυτό, ο συνταγματικός σας ρόλος ως κόμματα της αντιπολίτευσης σε αυτήν την περίπτωση είναι εξίσου σημαντικός, καθώς έχετε θεσμικό καθήκον να ασκείτε πολιτική πίεση στην κυβέρνηση, ώστε να διασφαλίζετε την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων/πολιτών, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στις αποφάσεις της. Μέσω της κριτικής και της πίεσης που ασκείτε, λειτουργείτε και ως θεματοφύλακες της δημοκρατικής διαδικασίας, επισημαίνοντας από παραλείψεις ή αδράνειες της κυβέρνησης απέναντι και στην ικανοποίηση των απεργιακών αιτημάτων των δημοσίων υπαλλήλων έως και τον εξαναγκασμό της σε παραίτηση λόγω ανικανότητας της κυβέρνησης να παρέχει ουσιαστικές λύσεις με δημοσιές πολιτικές στις ανάγκες πολιτών και εργαζομένων.

Ως κόμματα της αντιπολίτευσης έχετε άμεση πρόσβαση στη διαμόρφωση του Προϋπολογισμού, καθώς στα στοιχεία εκτέλεσής του. Οφείλετε να εκτελέσετε τον θεσμικό σας ρόλο, ώστε δημόσια και τεκμηριωμένα να αναδείξετε τον απαραίτητο για εμάς δημοσιονομικό χώρο και να διεκδικήσετε την τήρηση των υποχρεώσεων της πολιτείας και της κυβέρνησης προς τους δημόσιους υπαλλήλους πιέζοντας για την ικανοποίηση των απεργιακών μας αιτημάτων. Η συνημμένη μελέτη του Επιστημονικού και Ερευνητικού Κέντρου της ΑΔΕΔΥ «Κοινωνικό Πολύκεντρο» είναι στη διάθεσή σας, ώστε να την αξιοποιήσετε πολιτικά για να επιβάλλετε στην κυβέρνηση την ικανοποίηση των απεργιακών μας αιτημάτων, αλλιώς να την εξαναγκάσετε σε παραίτηση.

Η κυβέρνηση, μέσω του προϋπολογισμού του 2025, οφείλει να δεσμευτεί και να διαμορφώσει τις δημόσιες πολιτικές στα αιτήματα της απεργίας μας προς την ικανοποίηση των αναγκών των δημοσίων υπαλλήλων. Υπενθυμίζουμε πως συνταγματικά τόσο η κυβέρνηση όσο και εμείς ως υπάλληλοι της δημόσιας διοίκησης αποτελούμε την εκτελεστική εξουσία. Για αυτό, κυβέρνηση και Βουλή οφείλουν άμεσα να προχωρήσουν σε νομοθετικές ρυθμίσεις στο Μισθολόγιό και στην στελέχωση της δημόσιας διοίκησης, ικανοποιώντας σήμερα τα απεργιακά αιτήματα των δημοσίων υπαλλήλων, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα επέκτασης του ήδη ως άνω δημοσιονομικού χώρου των 19,2 δις ευρώ.

Με την παρούσα ανοιχτή επιστολή μας εντέλλεσθε να ικανοποιήσετε πλήρως τα αιτήματα των απεργών και δημοσίων υπαλλήλων. Το μήνυμα της αποχής του 60% στις ευρωεκλογές, η αριθμητική κατακόρυφη πτώση σε ψήφους των κοινοβουλευτικών κομμάτων είναι πολιτική πράξη απονομιμοποίησης της εξουσίας σας. Προφανώς, δεν το έχετε εκλάβει αυτό ως πολιτικό και κομματικό σύστημα, γιατί θεωρείται πως οι απέχοντες της εκλογικής διαδικασίας θα συνεχίσουν να μένουν ανενεργοί στο δικαίωμα καθορισμού της κυβερνητικής ατζέντας και στη διαμόρφωση της δημόσιας πολιτικής. Όμως, εμείς ως δημόσιοι υπάλληλοι γνωρίζουμε πώς η παθογένεια της δημόσιας διοίκησης οφείλεται στην αντιμετώπισή της ως «λάφυρο» από το πολιτικό και κομματικό σας σύστημα. Εμείς, ως λειτουργοί της δημόσιας διοίκησης θα δώσουμε κατεύθυνση ανατροπής και σύγκρουσης σε όλους αυτούς που μέχρι στιγμής απέχουν. Γνωρίζουμε τι σημαίνει απονομιμοποίηση του πολιτικού και κομματικού συστήματος και πώς μέσα από αυτήν θα δημιουργηθούν οι νέοι θεσμοί των οποίων η κυβερνητική τους ατζέντα και η διαμόρφωση της δημόσιας πολιτικής θα καθορίζονται όχι από τα ΜΜΕ και τα κόμματα της οικονομικής ελίτ, αλλά από την πλειοψηφία του πληθυσμού και τις κοινωνικές ομάδες – συλλογικότητες της εργασίας και της γειτονιάς. Είναι μονόδρομος πλέον ως υφιστάμενα κοινοβουλευτικά κόμματα να σταματήσετε άμεσα κάθε πολιτική υποστήριξη σας (έμμεση ή άμεση) στην οικονομική ελίτ, ώστε να διαμορφώσετε τις δημόσιες πολιτικές σας για την ικανοποίηση των εργατικών και κοινωνικών μας αιτημάτων.

Παρακολουθούμε στενά τις ενέργειές σας.

Ρόδος, 18-11-2024

Συνημμένο:

Συγκριτική Αποτίμηση της Αγοραστικής Δύναμης των Δημοσίων Υπαλλήλων στην Ελλάδα και στις χώρες της ΕΕ – Περίοδος Αναφοράς 2016-2020, (https://kpolykentro.gr/2023/03/27/ekdosi-meletis-sigkritiki-apotimisi/).