Το πρώτο τετράμηνο του 2025 η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου δεν ακολούθησε τον δρόμο της σιωπής, της αναμονής και της συνδικαλιστικής διαχείρισης. Παρενέβη δημόσια, κατήγγειλε, πίεσε, αποκάλυψε, κατέθεσε αιτήματα και προτάσεις, συγκρούστηκε με τη δημοτική αρχή, με τις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και με τις λογικές της υποταγής μέσα στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου. Ως παράταξη εκφράζει την γραμμή μάχης και δεν ακολουθεί την γραμμή της προσαρμογής στις εργοδοτικές και κυβερνητικές πολιτικές.

Ο Ιανουάριος ήταν ο μήνας της δημόσιας πολιτικής και της ανοιχτής σύγκρουσης απέναντι στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Ο επικεφαλής της παράταξης δήλωσε δημόσια πως αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη της ανακοίνωσης κατά της ιδιωτικοποίησης «μαμούθ» των 89 εκατ. ευρώ στην Καθαριότητα και της λειτουργίας της ιστοσελίδας, καταγγέλλοντας πιέσεις και απόπειρα διάλυσης της παράταξης. Η σύγκρουση αυτή πήρε κα πιο ευθεία μορφή απέναντι σε υπηρεσιακούς και διοικητικούς μηχανισμούς, καθώς  Ήδη από την αφετηρία του 2025 φάνηκε πως η Εργατική Πρωτοπορία δεν επέλεγε ούτε την ουδετερότητα ούτε τις «ήπιες ισορροπίες», αλλά τη δημόσια αντιπαράθεση με όσους επιχειρούσαν να τη φιμώσουν για να παρακάμψουν την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των δημοτικών μας υπηρεσιών και το δημόσιο συμφέρον..

Ο Φεβρουάριος σηματοδότησε πέρασμα από την αμυντική στάση στην οργανωμένη πολιτική και συνδικαλιστική αντεπίθεση. Δημοσιεύθηκε το «Πρόγραμμα Δράσης 2025–2028», όπου η παράταξη αυτοπαρουσιάζεται ως η μόνη που γνωστοποιεί εκ των προτέρων το πρόγραμμα που θα υλοποιήσει, εφόσον έχει την πλειοψηφία του Συλλόγου . Την ίδια περίοδο, αναδείχθηκαν τρία βασικά μέτωπα: η αντίθεση στις ιδιωτικοποιήσεις, η υπεράσπιση της ανάγκης πραγματικής ενίσχυσης των υπηρεσιών του Δήμου και η διεκδίκηση κάλυψης της επιμόρφωσης οδηγών και χειριστών για απόκτηση ή ανανέωση Π.Ε.Ι. με δαπάνη του Δήμου. Δεν πρόβαλε απλώς μια γενική διαμαρτυρία ή διαπιστώσεις, αλλά προσπάθησε να συνδέσει τη δημόσια καταγγελία με συγκεκριμένα αιτήματα και συγκεκριμένη προγραμματική δέσμευση.

Τον Μάρτιο η δράση της παράταξης κλιμακώθηκε αποφασιστικά, καθώς ενημέρωσε έγκαιρα και ανέδειξε την «εγκληματική» κυβερνητική πολιτική για το ανθυγιεινό επίδομα. Υπήρξε παρέμβαση και για την Υπηρεσία Δόμησης με κατάθεση προτάσεων για την ανασυγκρότηση και την εύρυθμη λειτουργία της. Επίσης, κατέθεσε αίτημα προς το Δημοτικό Συμβούλιο για την ετήσια παροχή γάλακτος των 300 ευρώ, επικαλούμενη ρητά το άρθρο 15 του ν. 5143/2024. Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου δεν έμεινε μόνο στα «μεγάλα λόγια», αλλά επιχείρησε και κατάφερε να συνδέσει το πολιτικό μέτωπο με διοικητικά, οικονομικά και εργασιακά αιτήματα άμεσης σημασίας για τους εργαζομένους.

Ο Απρίλιος συνέχισε στην ίδια γραμμή, αλλά με ακόμη πιο καθαρή ταξική και συγκρουσιακή στόχευση. Η παράταξη ξεκαθαρίζει πως η διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού αφορά όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και καταγγέλλει τη λογική του «διαίρει και βασίλευε». Προχώρησε σε δημόσια υποβολή προσφοράς για δικαστική διεκδίκηση αναδρομικών 13ου και 14ου μισθού για τους μόνιμους υπαλλήλους, ενώ μέσα στον ίδιο μήνα καταγράφονται παρεμβάσεις για τα ΜΑΠ και το Γάλα, καθώς και για τη λειτουργία του Δ.Σ. του Συλλόγου, με χαρακτηριστικό τόνο σύγκρουσης απέναντι σε αυτό που η ίδια ονομάζει «συνεδριάσεις φαρσοκωμωδίας». Αποτυπώνεται πως μέσα από τις παρεμβάσεις της η παράταξη δεν έβλεπε τον Σύλλογο μας ως χώρο διαχείρισης, αλλά ως πεδίο σύγκρουσης απέναντι στην εργοδοσία και την κυβέρνηση για πραγματικές κατακτήσεις προς όφελος των εργαζομένων.

Συνολικά, το πρώτο τετράμηνο του 2025 δείχνει πως η Εργατική Πρωτοπορία κινήθηκε σε τέσσερις σταθερούς άξονες. Πρώτον, στην υπεράσπιση των άμεσων δικαιωμάτων των εργαζομένων, όπως το γάλα, τα ΜΑΠ, το ανθυγιεινό επίδομα και ο 13ος–14ος μισθός. Δεύτερον, στη σύγκρουση με τις ιδιωτικοποιήσεις και την λογική της εκχώρησης των κρίσιμων δημοτικών λειτουργιών. Τρίτον, στην ανάδειξη των διοικητικών και υπηρεσιακών ζητημάτων, όπως η κατάσταση στην ΥΔΟΜ και η ανάγκη ουσιαστικής στήριξης εργαζομένων σε κρίσιμες ειδικότητες. Τέταρτον, στη μετωπική αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της Αγωνιστικής Κίνησης/Συνδικαλιστικής Ανατροπής και της ΔΑΣΟΤΑ Ρόδου, κατηγορώντας τους για αδράνεια, εκτόνωση και συμβιβασμό.

Αυτό ακριβώς είναι και το πολιτικό αποτύπωμα του Α΄ 4μήνου 2025. Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου επιχείρησε να εμφανιστεί όχι ως «ήπια φωνή διαμεσολάβησης», αλλά ως δύναμη αποκάλυψης, πίεσης και σύγκρουσης. Από τις αναρτήσεις της περιόδου προκύπτει ότι επέλεξε να δώσει μάχες απέναντι στη δημοτική αρχή, απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις, απέναντι στη διοικητική αυθαιρεσία και απέναντι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που, κατά την κρίση της, λειτουργούν ως φρένο και όχι ως μοχλός αγώνα. Με αυτή την έννοια, το τετράμηνο Ιανουαρίου–Απριλίου 2025 συνιστά περίοδο συγκρότησης και ταυτόχρονα πολιτικής εξόρμησης της παράταξης μέσα στον χώρο των εργαζομένων του Δήμου Ρόδου.