Ρόδος, 01/08/2026

Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός 2024 – 28 επιβεβαιώνει με τον πιο καθαρό τρόπο την πολιτική επιλογή της δημοτικής αρχής (Κολιάδη) υπέρ ενός Δήμου στην υπηρεσία των ιδιωτικών συμφερόντων και όχι των κοινωνικών αναγκών. Βέβαια, άργησε κατά 2 ½ έτη για να αποκαλύψει πως προτεραιότητά της είναι τα ιδιωτικά συμφέροντα των επιχειρηματιών και οι «εντολές» της ελίτ του τουρισμού! Όμως, το ίδιο έργο το έχουμε βιώσει και από την προηγούμενη δημοτική αρχή (Καμπουράκης), της οποίας αποτελεί αντίγραφο! Πακτωλούς εκατομμυρίων ευρώ σε συμβάσεις κάθε λογής με Ιδιώτες και 61,5 εκατομμύρια ευρώ το έλλειμμα στον Ισολογισμό για να το πληρώνουν τα γνωστά ως «κορόιδα», οι κάτοικοι!

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου για άλλη μια φορά λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Η δημοτική αρχή (Κολιάδης) επιχειρεί να ντύσει εκ των υστέρων την πολιτική της με έναν κατάλογο γενικόλογων στόχων και ευρωπαϊκών «ανούσιων» συνθημάτων. Κοινώς, «πιάσε το αυγό και κούρευτο»! Υιοθετεί την αντιλαϊκή πολιτική της απονομιμοποιημένης κυβέρνησης ΝΔ για να μετατραπεί ο Δήμος Ρόδου σε διαχειριστή χρηματοδοτήσεων, διαμεσολαβητή των επενδύσεων και εταίρο των ιδιωτικών συμφερόντων εις βάρος των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, των κατοίκων και ευρύτερα της τοπικής κοινωνίας.

Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός της δημοτικής αρχής είναι πολιτικά απαράδεκτος και κοινωνικά ανεπαρκής, όπως και η πολιτική που εφαρμόζει εδώ και 2 ½ χρόνια. Αφού πρώτα απαξιώνουν και υποστελεχώνουν τις δημοτικές μας υπηρεσίες, μετά παρουσιάζουν ως «αναγκαία λύση» τις μπίζνες με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, οι οποίες ευθύνονται για την χρεοκοπία του Δήμου Ρόδου! Η πορεία των οικονομικών καταστάσεων από το 2019 έως το 2024 καταγράφει τη συνεχή επιδείνωση της οικονομικής θέσης του Δήμου, την ίδια περίοδο κατά την οποία οι δημοτικές αρχές Καμπουράκη και Κολιάδη διοχέτευαν εκατομμύρια ευρώ σε αναθέσεις και Ιδιωτικοποιήσεις. Οι διαδοχικοί διαγωνισμοί Ιδιωτικοποίησης της Καθαριότητας, προϋπολογισμού 62 εκατομμυρίων ευρώ (Καμπουράκης) και των 89 εκατομμυρίων ευρώ (Κολιάδης) μαζί με την προαίρεση, βελτίωσαν άραγε τις παρεχόμενες υπηρεσίες; Η καθημερινότητα των κατοίκων αποδεικνύει το αντίθετο. Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός. Είναι πολιτική εξαπάτηση της κοινωνίας μας.

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου απορρίπτει τον Στρατηγικό Σχεδιασμό της δημοτικής αρχής. Δεν αναφέρει πουθενά το «οικονομικό έγκλημα», το οποίο έχει διαπραχθεί με τα συσσωρευμένα 61,5 εκατομμύρια ευρώ σε ελλείμματα και την πολιτική της υπέρ των Ιδιωτικοποιήσεων. Προφανώς, αυτά να είναι «ψιλά γράμματα», καθώς η νυν δημοτική αρχή θα επιρρίψει τα συσσωρευμένα χρέη και πάλι στους δημότες, όπως το έκανε και με την αύξηση των ανταποδοτικών τελών.

Όμως, ακόμη πιο γελοία και πιο προκλητική είναι η διαδικασία της δήθεν θεσμικής «διαβούλευσης». Το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται πρώτα να εγκρίνει το Στρατηγικό Σχεδιασμό και μετά να το θέσει σε διαβούλευση για δύο εβδομάδες, με τις προτάσεις να ενσωματώνονται μόνο «όπου κρίνεται σκόπιμο». Ποιος θα κρίνει; Αυτοί που έχουν ήδη αποφασίσει! Αυτό δεν είναι συμμετοχή. Είναι η υποκρισία της εξουσίας.

Να γιατί η οικονομική ανάλυση του Στρατηγικού Σχεδιασμού είναι μια απλή έκθεση ιδεών με γενικολογίες, η οποία παρουσιάζει ως ουδέτερα εργαλεία τα ανταποδοτικά τέλη, τον δανεισμό, τα ιδιωτικά κεφάλαια και τις ΣΔΙΤ. Δηλαδή εργαλεία, τα οποία μετακυλούν το κόστος στους δημότες και ανοίγουν το δρόμο για πολυετείς δεσμεύσεις υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων. Η εισπρακτική της πολιτική αποκαλύπτεται περίτρανα στην πρόβλεψη περί «οικονομικών εργαλείων ανταποδοτικής διαχείρισης αποβλήτων» στο 1.2.4, η οποία ανοίγει το δρόμο για πρόσθετες χρεώσεις στα νοικοκυριά. Κι μιας που έχει μόνο «ελλείμματα» στις οικονομικές της καταστάσεις, βρήκε τώρα την ευκαιρία να συνεχίσει την πολιτική της μέσα από την «αξιοποίηση» – «ξεπούλημα» της δημοτικής μας περιουσίας για δήθεν επενδυτικούς σκοπούς, χωρίς καθαρή δέσμευση πως δεν θα υπάρξουν εκποιήσεις, μακροχρόνιες παραχωρήσεις ή ιδιωτική εκμετάλλευση. Τυχαίο;

Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός της δημοτικής αρχής για εμάς τους δημοτικούς υπαλλήλους είναι επιπλέον και μια «απάτη». Δήθεν αναγνωρίζει την υποστελέχωση, τη γήρανση του εργατοτεχνικού προσωπικού, τις συνταξιοδοτήσεις και την εξάρτηση της καθαριότητας από συμβασιούχους. Βέβαια, ο τελευταίος ισχυρισμός είναι ανακριβής και αποπροσανατολιστικός. Από το 2020 δεν έχουν γίνει προσλήψεις συμβασιούχων στην Καθαριότητα, ενώ η πραγματική εξάρτηση που ενίσχυσε η δημοτική αρχή είναι αυτή από τους ιδιώτες εργολάβους. Ποια λύση προτείνει ο Στρατηγικός της Σχεδιασμός; Όχι μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Όχι μονιμοποίηση όσων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Όχι βελτίωση των συνθηκών και όρων εργασίας, ώστε ο Δήμος Ρόδου να πάψει να διώχνει προσωπικό και να γίνει ελκυστικός για την επιστροφή ή την προσέλκυση υπαλλήλων μέσω της κινητικότητας. Γενικά κι αόριστα, η δημοτική αρχή προβάλλει κυρίως την «αναδιοργάνωση», την ψηφιοποίηση και την αύξηση αποδοτικότητας. Στην πράξη, αυτό σημαίνει αποδοχή της υποστελέχωσης, εντατικοποίηση της εργασίας με όλο και λιγότερους εργαζομένους και δημιουργία νέων πεδίων για αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ σε Ιδιώτες.

Η πιο βαριά υποθήκη που αφήνει αυτή η πολιτική στις επόμενες γενιές αποκαλύπτεται στον άξονα για τον Τουρισμό. Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός της δημοτικής αρχής (Κολιάδη) αναγνωρίζει μόνο στα λόγια τον υπερτουρισμό, την πίεση σε νερό, απορρίμματα, κατοικία και υποδομές. Στην πράξη όμως προωθεί τις νέες επενδύσεις, τις μαρίνες και τα τουριστικά προϊόντα. Χωρίς δεσμευτικά όρια στη φέρουσα ικανότητα, στις νέες κλίνες, στην κρουαζιέρα και στην κατανάλωση φυσικών πόρων, η δήθεν «τουριστική διαφοροποίηση» της δημοτικής αρχής δεν περιορίζει τον υπερτουρισμό, απλώς τον επεκτείνει σε ολόκληρο το έτος, όπως ακριβώς επιθυμεί και η ελίτ του τουρισμού.

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου, απέναντι σε αυτόν τον Στρατηγικό Σχεδιασμό, προβάλλει μια ριζικά διαφορετική κατεύθυνση: α) περιβάλλον και ποιότητα ζωής, με δημόσια κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, προστασία της φύσης και πολιτική προστασία με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων, β) κοινωνική πολιτική, παιδεία, πολιτισμό και λαϊκό αθλητισμό, με καθολικές, δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες, όχι με ένα ελάχιστο δίχτυ διαχείρισης της φτώχειας, γ) τοπική οικονομία, με παραγωγική ανασυγκρότηση, με περιορισμό της τουριστικής μονοκαλλιέργειας, με ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα και της μεταποίησης, με ουσιαστική προστασία εργαζομένων και μικρών παραγωγών, και τέλος δ) έναν δημοκρατικό Δήμο με μόνιμο προσωπικό, με αυτεπιστασία, με επαρκή χρηματοδότηση, με σύγχρονες υποδομές και με αποφασιστικό λαϊκό και εργατικό έλεγχο. Καλούμε τους εργαζομένους, τους κατοίκους, τα σωματεία και τους συλλογικούς φορείς της Ρόδου να διεκδικήσουμε μαζί έναν Δήμο, ο οποίος θα υπηρετεί τις σύγχρονες κοινωνικές μας ανάγκες και όχι τα ιδιωτικά συμφέροντα μιας ελίτ.