Ρόδος, 07-03-2022

Η 8^η του Μάρτη δεν είναι γιορτή αλλά ημέρα μνήμης και θυσίας! Είναι οι αγώνες των εργατριών που σήκωσαν το ανάστημά τους απαιτώντας εργασία με δικαιώματα τον προηγούμενο αιώνα. Σήμερα, αυτή η μέρα είναι το εφαλτήριο νέων αγώνων των γυναικών. Η δράση τους είναι επίκαιρη για ουσιαστική ισότητα με αναγνώριση της κοινωνικής αξίας της μητρότητας και της βιολογικής διαφοράς του γυναικείου φύλου. Είναι προπάντων αγώνας με βάση την «έξοδο» από την εκμετάλλευση και την καταπίεση εργοδοσίας και κυβέρνησης.

Κυβέρνηση και δημοτικές αρχές, ξεζουμίζουν όλους τους εργαζόμενους και ακόμα περισσότερο τις εργαζόμενες γυναίκες. Βρίσκονται κι αυτές παγιδευμένες. Οι εργαζόμενες σε μια σειρά από κρίσιμες για την κοινωνία υπηρεσίες (Βοήθεια στο Σπίτι, Παιδικοί Σταθμοί, Σχολικές Καθαρίστριες, ΚΑΠΗ, ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ) είναι σε καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας. Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης (ορισμένου χρόνου, ΕΣΠΑ, κοινωφελή εργασία), το κλίμα «φόβου» και εργοδοτικής αυθαιρεσίας, καθώς και τα φαινόμενα εργατικής παρενόχλησης εκ μέρους της εργοδοσίας, είναι το αποτέλεσμα εκμετάλλευσης και καταπίεσης.