Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης επιχειρεί μια ριζική ποινικοποίηση του πειθαρχικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων. Θέτει στο στόχαστρο συμπεριφορές, οι οποίες μέχρι τώρα αντιμετωπίζονταν ως συνδικαλιστικές δράσεις ή θεωρούνταν ως μέσα διεκδίκησης (όπως η συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση) και τις βαφτίζει πειθαρχικά παραπτώματα.

Αυξάνει τις ποινές (μεγαλύτερα πρόστιμα, νέες κυρώσεις όπως στέρηση μισθολογικής εξέλιξης). Επεκτείνει τις αιτίες απομάκρυνσης ενός υπαλλήλου (αυτόματη αργία για περισσότερους λόγους). Καταργεί το δικαίωμα της ένστασης και προσφυγής σε ανώτερα όργανα (κατάργηση Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού, αποκλεισμός από δικαστήριο στις «μικρές ποινές»). Αφαιρεί από τα Πειθαρχικά Συμβούλια τους αιρετούς εκπροσώπους των εργαζομένων και τους δικαστικούς και τα κάνει όργανα αποκλειστικά διορισμένων νομικών συμβούλων του κράτους. Καθιερώνει τη νέα διαδικασία «συνδιαλλαγής», όπου ο υπάλληλος θα εξαναγκάζεται μέσα από πιέσεις να παραδεχτεί την δήθεν ενοχή του για να πάρει μικρότερη ποινή.

Η κυβέρνηση επιχειρεί πάνω σε ένα κατακερματισμένο εργατικό κίνημα την μετατροπή του πειθαρχικού δικαίου σε εργαλείο φόβου και υποταγής. Όπως έχει χαρακτηριστεί, το νομοσχέδιο «έκτρωμα» αποτελεί «λαιμητόμος» για την υπηρεσιακή κατάσταση όλων των δημοσίων υπαλλήλων.

Τα κύρια σημεία, για τα οποία οφείλουμε να το «πετάξουμε στα σκουπίδια» είναι τα κάτωθι:

1. Συνταγματικά δικαιώματα και συνδικαλιστική δράση υπό διωγμό.

Αξιολόγηση – Απεργία-αποχή: Για πρώτη φορά, το νομοσχέδιο δηλώνει ανοιχτά ότι η άρνηση της συμμετοχής σου στις διαδικασίες της αξιολόγησης είναι πειθαρχικό παράπτωμα με βαριές ποινές (τουλάχιστον 2 μήνες μισθού πρόστιμο για την πρώτη φορά, απόλυση για τη δεύτερη συνεχόμενη αξιολογική περίοδο). Δηλαδή, σε απειλεί «αισχρά» πως εάν ακολουθήσεις τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας σου και απέχεις από την αξιολόγηση δύο φορές, θα απολυθείς αυτοδίκαια!

Αυτό προσβάλλει κατάφωρα το δικαίωμα όλων μας στην απεργία. Η αποχή σου από την αξιολόγηση είναι μορφή απεργιακής κινητοποίησης, την οποία έχουμε συλλογικά αποφασίσει. Το Σύνταγμα (άρ. 23) προστατεύει το απεργιακό μας δικαίωμα. Δεν μπορεί ένας νόμος να βαφτίζει την άσκηση του συνδικαλιστικού σου δικαιώματος ως «πειθαρχικό παράπτωμα». Όπως έχουμε δηλώσει: Η αποχή από την αξιολόγηση δεν είναι παράβαση καθήκοντος – είναι άσκηση του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία. Το απεργιακό δικαίωμα δεν καταστέλλεται, όσο κι αν επινοούν πειθαρχικά αδικήματα και ποινές!

Κακόβουλη κριτική – φίμωση της φωνής μας: Εισάγεται νέο παράπτωμα «κακόβουλης κριτικής» προς την προϊστάμενη αρχή με «ψευδή στοιχεία» ή «απρεπείς εκφράσεις». Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως εάν καταγγείλεις δημόσια κάτι για την υπηρεσία σου και η οποιαδήποτε διοίκηση το θεωρήσει υποκειμενικά ως «ψευδές» ή «απρεπές», μπορεί να σου ασκήσει εις βάρος σου διώξεις. Πρόκειται για προσπάθεια φίμωσης, καταστρατήγησης της «ελευθερίας της έκφρασης» και ποινικοποίησης του δημόσιου διαλόγου. Στο παρελθόν είδαμε πειθαρχικές διώξεις συναδέλφων, επειδή μίλησαν στα ΜΜΕ ή προχώρησαν σε αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα για προβλήματα της υπηρεσίας. Δυστυχώς, με το νέο νομοσχέδιο, οι διώξεις σε θέματα δημόσιου διαλόγου και κριτικής αποκτούν νομοθετικά πλέον ξεκάθαρη ποινική υπόσταση.

Ως δημόσιος υπάλληλος ή ως συνδικαλιστής, το δικαίωμά σου να ασκείς κριτική στις πράξεις της διοίκησης, απλώς ποινικοποιείται! Η διάταξη αυτή θα λειτουργεί εκφοβιστικά εις βάρος όλων μας: θα σκεφτόμαστε «κι αν μου ασκήσουν πειθαρχικό επειδή είπα π.χ. πως ο διευθυντής ή ο αιρετός είναι αυταρχικός»;

Ας προσέξουμε και το εξής. Σε άλλο σημείο του νομοσχεδίου, λέει πως η συνδικαλιστική σου δράση δεν θεωρείται ποτέ ως ανάρμοστη συμπεριφορά. Αυτό όμως μπαίνει για τα «μάτια του κόσμου», καθώς την ίδια στιγμή ποινικοποιούνται συγκεκριμένες μορφές της συνδικαλιστικής σου δράσης (όπως π.χ. η συμμετοχή στην απεργία κατά της αξιολόγησης). Είναι αντιφατικό και συνάμα κι επικίνδυνο.

2. Αυστηρότερες ποινές – πιο εύκολες απολύσεις.

Εξοντωτικές Ποινές: Προστίθενται νέες ποινές, όπως η στέρηση μέχρι 4 ΜΚ (δηλ. να χάσεις μισθολογικά εισόδημα που θα αντιστοιχεί με τουλάχιστον 8 έτη προϋπηρεσίας), το πάγωμα της μισθολογικής σου εξέλιξης για 5 χρόνια (δηλ. να μην πάρεις καμία αύξηση).

Αυξάνονται τα πρόστιμα: Πλέον ο Υπουργός θα μπορεί μόνος του να σου περικόψει μισθούς 5 μηνών, άλλοι προϊστάμενοι 4 μηνών, κ.α. Μάλιστα, το Πειθαρχικό Συμβούλιο θα μπορεί να σου επιβάλλει μέχρι και 100.000 € πρόστιμο! Αυτό το τελευταίο ειδικά είναι καταχρηστικό και εξοντωτικό. Με τα ποσά αυτά θα απειλείσαι να πληρώνεις ως διωκόμενος δημόσιος υπάλληλος, τα οποία ουδέποτε στην υπηρεσιακή σου ζωή θα έχεις καταφέρει να αποκτήσεις! Δηλ. η επιβολή προστίμων θα ισοδυναμεί όχι μόνο με την οικονομική σου εξόντωση, αλλά και ευρύτερα της οικογένειάς σου.

Απολύσεις: Στο νομοσχέδιο προστέθηκαν περισσότερες περιπτώσεις, οι οποίες μπορούν να σε οδηγήσουν στην απόλυση! Για παράδειγμα, πριν εάν έκανες μια παράλληλη εργασία με αμοιβή χωρίς άδεια, μπορούσε ναι μεν να θεωρηθεί παράβαση, αλλά σπάνια δε οδηγούσε σε απόλυση. Τώρα το βάζουν ρητά στα παραπτώματα, τα οποία μπορεί να φέρουν εις βάρος σου την οριστική παύση (δηλ. απόλυση). Το ίδιο και για άλλα παραπτώματα, στα οποία θα μπορούσαν να σου επιβάλλουν αρκετά βαριές ποινές, όπως π.χ. το να καθυστερείς αδικαιολόγητα τις υποθέσεις των πολιτών, καθώς ουδέποτε κανείς εκ μέρους της κυβέρνησης ή της διοίκησης θα παραδεχτεί ως δικαιολογία την τεράστια έλλειψη προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες.

Αυτόματη αργία (παύση καθηκόντων): Μέχρι τώρα, εάν σε έπιαναν σε σοβαρό παράπτωμα ή ασκούσαν ποινική δίωξη εναντίον σου, μπορεί να σε έθεταν σε αργία. Τώρα αυτό γίνεται πολύ ευκολότερα μέσα στο νομοσχέδιο. Με το που ασκηθεί η ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα ή πολλά πλημμελήματα, ή ακόμα κι απλά εάν έχεις συλληφθείς και αφέθηκες ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, θα τίθεσαι αυτομάτως σε αργία. Δηλ. π.χ. ως δημόσιος υπάλληλος συλληφθείς σε μια οποιαδήποτε διαδήλωση και σου ασκηθεί δίωξη για αντίσταση (κακούργημα ίσως εάν γίνει αυστηρή εισαγγελική αποτίμηση), θα χάνεις την εργασία σου από την επόμενη κιόλας μέρα. Χωρίς να περιμένεις δίκη, χωρίς τίποτα. Θα παίρνεις το 75% του μισθού, αλλά θα έχεις τεθεί σε καθεστώς αργίας.

Υποχρεωτική μετακίνηση: Επιπλέον, δίνουν τη δυνατότητα στον προϊστάμενο να σε μετακινεί υποχρεωτικά (π.χ. σε άλλη υπηρεσία ή πόλη) ως «διοικητικό μέτρο» προτού καν δικαστείς πειθαρχικά. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκδικητικά (στέλνουν έναν “ενοχλητικό” υπάλληλο εξορία σε άλλη πόλη υπό το πρόσχημα πειθαρχικού). Ναι, λένε ότι αν αθωωθείς θα επιστρέψεις, αλλά στο μεταξύ θα έχεις υποστεί τεράστια αναστάτωση.

Συντομότερες παραγραφές για μας, όχι όμως για την εργοδοσία: Προσθέτουν τρόπους για να μην παραγράφονται τα παραπτώματα εύκολα. Δηλ. εάν εκκρεμεί μια ποινική υπόθεση ή εάν παρθεί μια αναβολή, κ.α., η παραγραφή διακόπτεται. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί η εργοδοσία να μας κυνηγάει για πολύ περισσότερα χρόνια ακόμα και για ένα μόνο παράπτωμα. Από την άλλη, δεν βάζουν αντίστοιχα αυστηρά όρια στην εργοδοσία: π.χ. δεν προβλέπουν τι γίνεται αν καθυστερήσει το πειθαρχικό συμβούλιο – απλώς λένε πως «θα πρέπει να το τελειώνει σε 2 μήνες». Αν δεν το τελειώσει; Θα κάνουν τί στα μέλη; Λένε πως θα έχουν «πειθαρχική ευθύνη» τα ίδια τα μέλη που καθυστερούν. Αυτό είναι λίγο θεωρητικό, αλλά υπονοεί διαδικασίες «άρπα κόλλα», ώστε υπό τον εκβιασμό της «πειθαρχικής ευθύνης» το αποτέλεσμα να είναι εις βάρος του διωκόμενου υπαλλήλου.

3. Κατάργηση Εσωτερικών Εφέσεων – Μονόδρομος το Δικαστήριο

Με το νομοσχέδιο δεν θα υπάρχει το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Καταργείται. Θα υπάρχει μόνο ένα ενιαίο Πειθαρχικό Συμβούλιο κεντρικά. Άρα, μία κρίση μόνο μέσα στη διοίκηση καθορίζει την υπηρεσιακή σου κατάσταση, καθώς το δικαίωμα ένστασης καταργείται πλήρως για τις αποφάσεις του κεντρικού αυτού συμβουλίου. Η μόνη επιλογή να βρεις το δίκιο σου θα είναι το δικαστήριο, εάν έχεις την οικονομική δυνατότητα για να προσφύγεις.

Βέβαια, το χειρότερο είναι για τις ποινές, οι οποίες θεωρούνται «μικρές» (π.χ. πρόστιμο ενός μήνα μισθού). Η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο σχεδιάζει να μη μας αφήνει ούτε στο δικαστήριο να προσφύγουμε! Δηλ. εάν σου επιβληθεί (ακόμα κι άδικα) η ποινή στέρησης του μισού μισθού ή του ενός μισθούς, δεν θα υπάρχει κανένας τρόπος να την ακυρώσεις. Θα την υποστείς τελεσίδικα.

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η εργοδοσία θα μπορεί να σε τιμωρεί χωρίς έλεγχο για «μικροπαραπτώματα». Και ως υπάλληλοι γνωρίζουμε πως αυτό θα εξελιχθεί: σήμερα σου ρίχνουν έναν μήνα χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις, αύριο σου ξαναρίχνουν άλλον έναν – γίνεται μοχλός πίεσης, μηχανισμός οικονομικής «εξόντωσης».

Ακόμα και για μεγάλες ποινές (π.χ. απόλυση), η μόνη λύση θα είναι να τρέχουμε στο Διοικητικό Δικαστήριο ή στο ΣτΕ με δικηγόρους, κόστη και χρόνια καθυστέρησης. Όχι πολλοί συνάδελφοι έχουν την οικονομική άνεση ή την ψυχική δύναμη να το κάνουν. Αυτό το ξέρει η κυβέρνηση, οπότε ποντάρει πως οι περισσότεροι υπάλληλοι θα φοβούνται να φτάσουν εκεί και θα υποκύπτουν, ακόμα και σε παρανομίες της εργοδοσίας. Στην πράξη, καταστέλλεται νομοθετικά το δικαίωμα της νομικής μας προστασίας. Αυτό δεν είναι μόνο άδικο, αλλά κυρίως αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

4. Σύνθεση του νέου Πειθαρχικού Συμβουλίου: Κανένας δικός μας μέσα – μόνο κρατικοί δικηγόροι.

Ούτε δικαστές, ούτε αιρετοί εκπρόσωποι εργαζομένων: Το νομοσχέδιο διαλύει τα υφιστάμενα Πειθαρχικά Συμβούλια στα υπουργεία και φτιάχνει ένα κεντρικό Πειθαρχικό Συμβούλιο στο Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο θα αποτελείται μόνο από μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (δικηγόροι του Δημοσίου). Δηλ. οι άνθρωποι, οι οποίοι θα μας δικάζουν για πειθαρχικά παραπτώματα είναι υπάλληλοι που έχουν ως αποστολή τους να υπερασπίζονται το κράτος-εργοδότη, την εργοδοσία. Δεν είναι ανεξάρτητοι δικαστές. Δηλ. θα είναι κοινώς «δικαστές από την πλευρά του εργοδότη». Δεν θα προεδρεύει δικαστής (όπως γινόταν στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο). Επίσης, δεν θα συμμετέχει πλέον κανένας αιρετός εκπρόσωπος των εργαζομένων. Μέχρι τώρα είχαμε έστω έναν αιρετό (μειοψηφία) στα συμβούλια. Τώρα, τον καταργούν κι αυτόν από παντού (ήδη το είχαν κάνει σε εκπαιδευτικούς, ΕΦΚΑ κ.α. με πρόσφατους νόμους – τώρα γενικεύεται).

Η κυβέρνηση θέλει «να ξεμπερδεύει με τα τελευταία ψήγματα εκπροσώπησης των εργαζομένων» στα πειθαρχικά. Αποκλείει ακόμα και τους Δικαστές! Θέλει ένα πειθαρχικό σώμα «πραιτοριανών» – σκληρών και πιστών στην κυβέρνηση και την εξουσία αυτής, ώστε να κάνει γρήγορα και αποτελεσματικά την βρώμικη δουλειά της κυβέρνησης, δηλ. την επιβολή των διώξεων εις βάρος σου.

Τι σημαίνει αυτό για τον καθένα μας; Πως δεν θα υπάρχει κανένας «εκπρόσωπος εργαζομένων» στην σύνθεση του κεντρικού Πειθαρχικού Συμβουλίου, ώστε να ενημερώσει το σωματείο ή να φέρει αντίλογο.

Οι Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους (ΝΣΚ) μπορεί να είναι νομικοί, όμως δεν είναι ανεξάρτητοι από την κυβέρνηση. Είναι διορισμένοι, η καριέρα τους εξαρτάται από το κράτος. Άρα, έχουν φυσική τάση να προστατεύουν τα «συμφέροντα της υπηρεσίας», όχι το δίκιο του διωκόμενου υπαλλήλου. Αυτό δημιουργεί μεγάλη ανισορροπία.

Ειδικά σε υποθέσεις όπου π.χ. η εργοδοσία θέλει να «καρατομήσει» συνδικαλιστές ή απείθαρχους υπαλλήλους οι οποίοι πάνε κόντρα στις παρανομίες της εργοδοσίας, θα παραπέμπονται ως κατηγορούμενοι σε ένα «στημένο» Πειθαρχικό Συμβούλιο. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρούμε δικαίωση εκεί.

Στη πράξη, η υπόθεση της πειθαρχικής κρίσης μεταφέρεται από ένα (όσο-τόσο) μικτό σύστημα (με κάποιους υπηρεσιακούς, έναν δικαστή, έναν αιρετό) σε ένα καθαρά μονολιθικό σύστημα υπέρ της εργοδοσίας. Αυτό το «μοντέλο» είναι πρωτοφανές στο δημόσιο τομέα στην Ευρώπη. Πλησιάζει περισσότερο στα στρατιωτικού τύπου πειθαρχικά συμβούλια (όπου σε δικάζουν μόνο ανώτεροι αξιωματικοί), τα λεγόμενα στο «χουντικό» παρελθόν της χώρας μας ως «στρατοδικεία»!

Για τα «μάτια του κόσμου», δίνουν το δικαίωμα σε εμάς τους κατηγορούμενους να ζητήσουμε να παραστεί ένας εκπρόσωπος της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής μας οργάνωσης στη συνεδρίαση χωρίς δικαίωμα ψήφου, απλώς για να πει τη γνώμη του. Μια λέξη, «κοροϊδία». Τι να το κάνω να κάθεται ένας εκπρόσωπος (π.χ. από ΑΔΕΔΥ) και να μιλάει για 5 λεπτά, εάν μετά τον διώξουν έξω και αποφασίζουν ό,τι θέλουν; Καμία εγγύηση δεν προσφέρει αυτό.

5. Διαδικαστικές Αλλαγές (ψηφιακές και άλλες) – Προσοχή στις παγίδες

Μερικές αλλαγές στη διαδικασία «βαφτίζονται» υποκριτικά από την κυβέρνηση ως εκσυγχρονιστικές, αλλά επί της ουσίας κρύβουν «αντιδραστικές» παγίδες εις βάρος μας:

Κοινοποιήσεις με email: Θα μας στέλνουν την κλήση για απολογία ή την απόφαση στο email μας, και θα θεωρείται ότι την παραλάβαμε μετά από 3 μέρες ακόμα κι αν δεν απαντήσαμε. Φοβερό; Εάν εγώ είμαι σε άδεια ή σε νοσοκομείο και δεν είδα το email, μπορεί να γίνει η δίκη μου ερήμην μου. Κι εάν δεν κάνω προσφυγή μέσα σε 20 μέρες (χωρίς να ξέρω ότι βγήκε απόφαση) θα θεωρείται ως τελεσίδικη. Αυτό είναι όχι μόνο ανέντιμο, αλλά και ύπουλο. Σήμερα, ως δημόσιος υπάλληλος δεν είσαι υποχρεωμένος να παρακολουθείς το υπηρεσιακό σου email εκτός ωραρίου εργασίας. Θέλουν να μας το επιβάλουν από το «παράθυρο» για να είμαστε μόνιμα συνδεδεμένοι μην τυχόν χάσουμε καμία επίδοση. Αδιαφορώντας για τα δικαιώματά μας θα επιρρίπτουν την μη λήψη γνώσης στην ατομική ευθύνη, δηλ. πως εμείς φταίμε! Πρακτικά να ζούμε σε συνεχή αγωνία.

Προθεσμίες σφιχτές: Μειώνουν τον χρόνο που έχεις να προετοιμάσεις την απολογία, κ.α. Για παράδειγμα μπορεί να σου λένε πως «μέσα σε 5 μέρες από την κλήση να υποβάλλεις την γραπτή σου απολογία». Αυτό μπορεί να φέρνει σε δύσκολη θέση, ιδίως εάν θέλεις να συμβουλευτείς δικηγόρο ή να βρεις στοιχεία για να επικαλεστείς το δίκιο σου.

Τηλεδιασκέψεις: Οι συνεδριάσεις (δίκες) μπορεί να γίνονται και με τηλεδιάσκεψη. Αυτό επιδιώκει να κάνει τη διαδικασία πιο απρόσωπη και πιο δυσχερή για την υπεράσπισή σου (π.χ. να μην μπορεί ο δικηγόρος σου να δει καλά τις εκφράσεις του μάρτυρα, ή να μη έχεις καλή σύνδεση (π.χ. προβλήματα με ήχο, κ.α.).

Συντομότερες παραγραφές για εμάς, ευελιξία για αυτούς: Εάν η υπόθεσή σου είναι «στοιχειωμένη» (δηλ., δεν προχωράει επί χρόνια), παλιά μετά από κάποια χρόνια παραγραφόταν. Τώρα θα μπορούν να τη συντηρούν ενεργή σχεδόν επ’ αόριστον με τεχνάσματα (π.χ. ασκήθηκε ποινική δίωξη; σταματάει να τρέχει η πειθαρχική παραγραφή μέχρι να τελειώσει η δίκη, όσο καιρό κι αν αυτή πάρει). Αυτό σημαίνει ότι θα ζεις με την αγωνία επί μακρόν. Από την άλλη, λένε πώς το Πειθαρχικό Συμβούλιο πρέπει να τελειώνει μέσα σε 2-4 μήνες. Εάν όμως αυτό δεν γίνει, τότε δεν θα ακυρώνεται η διαδικασία. Απλώς ενδεχομένως να διωχθεί πειθαρχικά το μέλος που καθυστέρησε (το οποίο στην πράξη δεν θα γίνει ποτέ, γιατί ποιος θα διώξει ποιον; Θα αλληλοκαλύπτονται).

Πειθαρχική συνδιαλλαγή: Προβλέπουν πως θα μπορεί ο υπάλληλος να κάνει «deal» με το πειθαρχικό. Δηλ. να παραδεχτεί την ενοχή του (ακόμα κι αν δεν έφταιγε) και να τιμωρηθεί με μικρότερη ποινή. Στην πράξη αυτό θα χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης και εκβιασμού. Σκέψου: έχεις απέναντι σου ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο με νομικούς υπαλλήλους, οι οποίοι εκπροσωπούν τον εργοδότη, χωρίς κανέναν δικό σου μέσα με δικαίωμα ψήφου. Ξέρεις πως εάν σε βρουν ένοχο μπορεί να σε απολύσουν ή να σε «εξοντώσουν» οικονομικά. Σου λένε «εάν υπογράψεις εδώ ότι παραδέχεσαι την ενοχή σου, τότε θα σου δώσουμε απλώς ένα πρόστιμο και θα λήξει το θέμα». Πολλοί θα λυγίσουν και θα το κάνουν, ακόμα κι αν δεν θεωρούν ότι φταίνε. Αυτό είναι πολύ άδικο και εξευτελιστικό. Θυμίζει άλλες σκοτεινές εποχές όπου ζητούσαν δηλώσεις νομιμοφροσύνης. Η κυβέρνηση νομοθετεί την χουντική «Δήλωση Μετανοίας», ώστε να «τσακίσουν» ακόμη και την προσωπικότητα του διωκόμενου υπαλλήλου.

Επιπλέον, για περιπτώσεις «στημένων διώξεων» ή ψευδών κατηγοριών, ο αθώος υπάλληλος θα πιέζεται να ομολογήσει έστω την μερική ενοχή του, γιατί δεν θα εμπιστεύεται πως το Πειθαρχικό Συμβούλιο θα τον δικαιώσει. Είναι παγίδα «εξόντωσης» για τους αθώους υπαλλήλους, οι οποίοι ασκούν τα καθήκοντά τους χωρίς να εξυπηρετήσουν τις παρανομίες και τι κομπίνες της εργοδοσίας, όπως π.χ. τον ΟΠΕΚΕΠΕ!

Με βάση τα παραπάνω, η απόσυρση αυτού του «εκτρώματος» νομοσχεδίου μας αφορά ΟΛΟΥΣ. Ιδίως, την πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, δεν «σκύβουν το κεφάλι» ή «κάνουν πλάτη» στις παρανομίες της εργοδοσίας και ευρύτερα της κυβέρνησης. Ως γνωστόν, τα «υποχείρια» ή αλλιώς οι «υποτακτικοί» της εργοδοσίας ουδέποτε θα παραπεμφθούν στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, αφού καλύπτονται πολιτικά για να κάνουν τις παρανομίες της εργοδοσίας.

Αυτό το νομοσχέδιο επιδιώκει να σπάσει το ηθικό των δημοσίων υπαλλήλων. Θέλουν «υπηρέτες» και «σκλάβους»! Υπαλλήλους φοβισμένους, με το κεφάλι κατεβασμένο, οι οποίοι δεν θα τολμούν να μιλήσουν, να καταγγείλουν τις παρανομίες, να διεκδικήσουν ή να συμμετάσχουν σε συλλογικές κινήσεις. Επιδιώκει επίσης να δημιουργήσουν έμμεσο πλήγμα στην μονιμότητα, καθώς δεν μπορεί η κυβέρνηση να προχωρήσει στην κατάργησή της μέσω Συντάγματος. Πλέον, με αυτό το «έκτρωμα» νομοσχέδιο η μονιμότητα από δικλείδα ασφαλείας κατά της κυβερνητικής «ασυδοσίας» μετατρέπεται σε «δολοφονικό όπλο», γιατί τι αξία έχει η μονιμότητα όταν μπορεί η εργοδοσία να σε διώκει πιο εύκολα – πιο ανεξέλεγκτα, να σε τιμωρεί συνεχώς κι «εξοντωτικά», επειδή δεν εξυπηρετείς τις πολιτικές της εργοδοσίας/κυβέρνησης με «βρώμικες μπίζνες»;

Εμείς, ως εργαζόμενοι και ως συνδικαλιστές, πρέπει να αντιδράσουμε αποφασιστικά, με πυγμή και σθένος. Το νομοσχέδιο αυτό δεν βελτιώνει καμία υπηρεσία. Μόνο ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ είναι το επιχείρημα της εργοδοσίας/κυβέρνησης για «κάλυψη γνωστών φαινομένων διαφθοράς, να τιμωρηθούν οι επίορκοι». Οι επίορκοι βρίσκονται σε κυβερνητικές θέσεις και αξιώματα. Έχουν το ακαταδίωκτο και τις παραγραφές των «εγκλημάτων» τους. είναι οι Υπουργοί «δολοφόνοι» των 57 ψυχών στα Τέμπη, του ναυαγίου της Πύλου, της κομπίνας του ΟΠΕΚΕΠΕ, κ.α. Γύρω από αυτούς, ως «αυλικοί και κόλακες» είναι οι εκάστοτε και κάθε λογής «φραπέδες», «χασάπηδες», «παπαγαλάκια» της κυβέρνησης/αιρετών και του κόμματος της ΝΔ. Στόχος τους δεν είναι η «κάθαρση» των πραγματικά διεφθαρμένων, δηλ. αυτών που εμπλέκονται πολιτικά και κομματικά με τα σκάνδαλα και τις κομπίνες της εκάστοτε κυβέρνησης και δημοτικής αρχής, αλλά να προστατεύσουν το σάπιο «Επιτελικό Κράτος» του Πρωθυπουργού και του κόμματος της ΝΔ, νομοθετώντας ένα πειθαρχικό «εκτελεστικό απόσπασμα» για να τσακίζει όποιον σηκώνει κεφάλι, όποιον αποκαλύπτει, όποιον αντιστέκεται στην «σαπίλα» …όποιον διεκδικεί τις σύγχρονες ανάγκες του.

Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Λέμε «κάτω τα χέρια σας από τα συνταγματικά μας δικαιώματα». Το δημόσιο δεν είναι «λάφυρο» της εκάστοτε κυβέρνησης και του κομματικού της στρατού. Δεν είναι «βασίλειο» του εκάστοτε υπουργού ή αιρετού και των «αυλικών» τους. Είναι χώρος εργασίας ανθρώπων/λειτουργών, οι οποίοι έχουν δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Είναι αυτοί που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, που αποκαλύπτουν τις ασυδοσίες, τα «εγκλήματα» και τα «σκάνδαλα» της εκάστοτε κυβέρνησης/εργοδοσίας. Αυτοί που αντιστέκονται, όχι μόνο απέναντι σε Ιδιώτες, αλλά και απέναντι σε όσους ασκούν την κρατική τους εξουσία για να εξυπηρετήσουν τα ιδιωτικά συμφέροντα και την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος.

Εμείς, ως δημόσιοι υπάλληλοι, ως πλειοψηφία του συνόλου της Εκτελεστικής Εξουσίας διεκδικούμε και απαιτούμε μια ανεξάρτητη Δημόσια Διοίκηση, απαλλαγμένη από την παθογένεια της «εισβολής» του πολιτικού και κομματικού συστήματος. Δεν θα γίνουμε τα «τσιράκια» της κυβέρνησης μέσα από την επιβολή του φόβου.

Η κυβέρνηση της ΝΔ επέλεξε να ψηφίσει αυτό το ΕΚΤΡΩΜΑ μέσα στο καλοκαίρι «σαν τον κλέφτη», ώστε να μας βρει απροετοίμαστους. Ας της δώσουμε μια «απρόσμενη» ΑΠΑΝΤΗΣΗ… μια απάντηση απονομιμοποίησης της εξουσίας της. Η αποφασιστικότητά μας θυμίζει την λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια εξέγερση, εφαλτήριο τότε για την Πτώση της Χούντας! Η κοινωνία μας ΠΛΕΟΝ απαιτεί πλήρη ανεξαρτησία τόσο του θεσμού της Δικαιοσύνης, όσο και της Δημόσιας Διοίκησης από το πολιτικό και κομματικό σύστημα!

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου, ως συνδικαλιστική οργάνωση, παράταξης εντός του Συλλόγου Υπαλλήλων Δήμου Ροδίων καλούμε όλους τους εργαζομένους να προσέλθουν την επόμενη εβδομάδα στην έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας με κύριο θέμα την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ-ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο. Να συμμετέχουν μαζικά στις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλου του επόμενου χρονικού διαστήματος, καθώς ο ΑΓΩΝΑΣ για την ανατροπή αυτών των πολιτικών της κυβέρνησης θα είναι μακρύς, αλλά καθοριστικός για ΟΛΟΥΣ.

Καλούμε τις Ομοσπονδίες του δημόσιου τομέα να προχωρήσουν με συλλογικές δράσεις των μελών τους σε έναν ανυποχώρητο ΑΓΩΝΑ, αξιοποιώντας κάθε δράση και παρέμβαση μέχρι την τελική ανατροπή!

Καλούμε ΟΛΕΣ τις Ενώσεις Δικαστικών Λειτουργών, όπως συνδράμουν με κάθε δράση στην ΑΠΟΣΥΡΣΗ αυτού του ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ-ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ. Να αξιοποιήσουν την νομική τους «υπεροπλία» για να το ΑΚΥΡΩΣΟΥΝ πριν ή και μετά την ψήφισή του στην Βουλή, λόγω παραβίασης του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).

Το «ΕΚΤΡΩΜΑ» αυτό να «πεταχτεί στα σκουπίδια»!

Ρόδος, 24/07/2025