Ρόδος, 20-07-2022

Μόλις χθες οδηγήσαμε στην τελευταία του κατοικία τον αγαπητό μας συνάδελφο και έναν από τα σημαντικότερα στελέχη του Δήμου Ρόδου Βασίλη Καστανάκη. Ήταν «κεραυνός εν αιθρία», ο τόσο πρόωρος χαμός του. Οδύνη που υπερπερισσεύει για τους οικείους του, αλλά πολλά και τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν από όλους όσους φέρουν ευθύνη για τη σημερινή εικόνα διάλυσης που εμφανίζουν αν όχι όλες, η πλειονότητα των Υπηρεσιών του Δήμου, συμπεριλαμβανομένης της Δνσης Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών, όπου υπηρετούσε ο εκλιπών.

Εικόνα που, πολλές φορές, όπως εν προκειμένω, επιδρά άκρως επιβαρυντικά στην υγεία και την εν γένει οικογενειακή ζωή των υπαλλήλων. Συνεχώς εκθετικά μειούμενο προσωπικό. Υπάλληλοι με ολοένα και μεγαλύτερες επιβλαβείς επιπτώσεις στην υγεία τους λόγω του φόρτου εργασίας και της υποστελέχωσης. Υπάλληλοι χωρίς αντίστοιχη επιστημοσύνη και εμπειρία τοποθετούνται σε θέσεις ευθύνης, και, σε περίπτωση που δεν βρεθούν, οι Υπηρεσίες μένουν χωρίς Προϊστάμενο. Έτσι απλά, διότι για τη δημοτική αρχή οι υπάλληλοι του Δήμου περισσεύουν. Μπορεί να «κάνει τη δουλειά της» και χωρίς αυτούς. Ας είναι καλά οι ιδιώτες. Απόλυτη αδιαφορία για κάθε πρόβλημα και δυσλειτουργία των δημοτικών μας υπηρεσιών. Και ας μην κάνουμε κουβέντα για την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Δυστυχώς, με τα περισσότερα εξ αυτών ο εκλιπών πάλευε μόνος του και μέχρι την τελευταία ημέρα εργασιακού του βίου εξέφραζε με τον πιο γλαφυρό τρόπο όλα αυτά που καθημερινά επιδείνωναν την κατάσταση της υγείας του. Το χρόνιο πρόβλημα της υποστελέχωσης, που κλιμακώθηκε με τη σημερινή δημοτική αρχή, κανένας Προϊστάμενός του ή μέλος της πρώην πλειοψηφίας του Δ.Σ. του Συλλόγου μας δεν είχε την αξιοσύνη και την τόλμη να το λύσει με αγώνα ουσίας, κόντρα στις τακτικές της εργοδοσίας.

Όχι τυχαία, ο Προϊστάμενος της αρμόδιας Δνσης για όλα τα σοβαρά τεχνικά προβλήματα και βλάβες στηριζόταν στις γνώσεις και την εμπειρία του Βασίλη. Ο εκλιπών, ουκ ολίγες φορές, βίωνε απελπιστικά μόνος του όλη αυτήν την αφόρητη πίεση για την άμεση και βέλτιστη αντιμετώπιση κάθε τεχνικού προβλήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πολύ πρόσφατα και σοβαρά προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών. Πίεση που δεν τον άφηνε να «αναπνεύσει» ή να ξεκουραστεί. Πίεση που αποδείχθηκε ότι τον ακολουθούσε και μετά τη λήξη της υπηρεσίας του σε βαθμό που η καρδιά του δεν μπόρεσε άλλο να το αντέξει.

Είναι «ανατριχιαστική» η προφορική μαρτυρία συναδέλφου! Πριν από μία εβδομάδα σε τηλεφωνική τους επικοινωνία αναφέρθηκε επί λέξει η φράση του εκλιπόντος «Ήρθε το τέλος»! Με τρεις λέξεις ο Βασίλης εξέφρασε τον πανικό που βίωνε από το πλήθος και το βάρος των τεχνικών προβλημάτων, τα οποία «έπρεπε» μόνος του να αντιμετωπίσει. Δυστυχώς, ήταν προφητική!

Τι άλλο πρέπει δηλαδή να γίνει για να συγκινηθούν όσοι οφείλουν να λάβουν μέτρα για τη διασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας με ουσιαστικά μέτρα προστασίας της Υγείας κάθε υπαλλήλου σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοτικές υπηρεσίες; Τι άλλο πρέπει δηλαδή να γίνει για να καταλάβει η δημοτική αρχή και οι εκάστοτε Δντες, πως οι υπάλληλοι είναι άνθρωποι με όρια και συγκεκριμένες αντοχές, σωματικές και ψυχικές; Πόσα πτυχία δηλαδή πρέπει κάποιος να έχει για να καταλάβει ότι ο φόρτος εργασίας και η συνεχής πίεση σε υπαλλήλους που με ευσυνειδησία και αξιοπρέπεια κάνουν την εργασία τους είναι αναπόφευκτο να οδηγήσει σε τραγικές καταστάσεις, όπως στην περίπτωση του εκλιπόντος; Μήπως εν τέλει για όλους αυτούς, οι υπάλληλοι είναι απλώς ένας αριθμός; «Αναλώσιμοι»; «Ανταλλακτικά»;

Η συνεχής «πίεση» του Δ/ντου για να «βγει η δουλειά» και να «ικανοποιηθεί» η δημοτική αρχή, ενώ και οι δύο αδιαφορούσαν για την επαρκή στελέχωση της υπηρεσίας, σίγουρα δεν λειτούργησε ευεργετικά για την ευαίσθητη, όπως πολύ καλά όλοι οι αρμόδιοι γνώριζαν, καρδιά και την εύθραυστη υγεία του Βασίλη. Αναρωτιόμαστε, για ποιο λόγο δεν παρενέβη ο Ιατρός Εργασίας, ώστε ο εκλιπών να προστατευτεί από το φόρτο εργασίας και τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες επιβάρυνσης της υγείας του;

Δυστυχώς, πολλοί θα σπεύσουν να πουν πως το μοιραίο επήλθε από σωρεία προβλημάτων υγείας του εκλιπόντος. Δεν είμαστε εμείς που θα αποφανθούμε επ’ αυτού. Όμως, εκτιμούμε πως η ως άνω «δικαιολογία» αξιοποιείται για να «αποσιωπηθούν» οι ευθύνες δημοτικής αρχής, αιρετού προϊσταμένου και αρμόδιου Δ/ντη σχετικά με τη στάση τους. Ως Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου διαπιστώνουμε παντελή έλλειψη τόσο πολιτικής βούλησης για μόνιμες προσλήψεις, όσο και για επαρκή μέτρα προστασίας της Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία.

Επίσης, οφείλουμε να θυμίσουμε ότι ο εκλιπών δεν ήταν το μόνο θύμα. Ούτε ο μόνος που βίωνε καθημερινά τη διάλυση της υπηρεσίας «σε όλο της το μεγαλείο»! Συνάδελφος, επίσης υπηρετών στη Δνση Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών, υπέστη σοβαρότατο εγκεφαλικό επεισόδιο, ύστερα από περίοδο οξείας πίεσης, αφόρητου εργασιακού άγχους και διαρκούς στρες. Μήπως τα συλλυπητήρια και οι κατ’επίφαση ευχές για γρήγορη ανάρρωση καθησύχασαν, για άλλη μία φορά, τη συνείδηση όσων όφειλαν να έχουν φροντίσει για την αποτροπή τέτοιων περιστατικών; 

Πως είναι δυνατόν, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και μάλιστα στην ίδια Δ/νση, να υπάρχουν τέτοια σοβαρά περιστατικά υγείας, ακόμα και απώλεια ζωής; Γιατί η δημοτική αρχή, ο αρμόδιος αιρετός και ο Δντης της «σφυρίζουν» αδιάφορα για την υποστελέχωσή της και «αρνούνται» ν’αποδεχθούν αυτή τη «μακάβρια» πραγματικότητα; Ως Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου τους καλούμε αντί για τυπικού περιεχομένου ανακοινώσεις συλλυπητηρίων, να συναισθανθούν, έστω στο ελάχιστο, την τυχόν συμβολή τους σε κάθε τέτοιο τραγικό γεγονός. Αναμένουμε τουλάχιστον για λόγους ευθιξίας και μόνον, να υποβληθούν και να γίνουν δεκτές οι παραιτήσεις της Γενικής Γραμματέως, του αρμόδιου Αντιδημάρχου και του Προϊσταμένου της Δνσης Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών. Προειδοποιούμε πως από τη συνέχιση των τακτικών αυτών κάθε αρμόδιος, αιρετός και μη, δεν είναι ούτε θα παραμείνει άμοιρος καταλογισμού ευθυνών για τους άδικους θανάτους και τα περιστατικά ασθενείας των συναδέλφων μας στους χώρους εργασίας.

Δεν είναι τυχαίο, ότι αρκετοί συνάδελφοι από διάφορους χώρους εργασίας με αφορμή το θανατηφόρο αυτό γεγονός επικοινώνησαν με την Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου, σπάζοντας την σιωπή τους σχετικά με τις ανάρμοστες, προσβλητικές, ενίοτε «δικτατορικές» συμπεριφορές του Προϊσταμένου της Δνσης Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών. Δεν θα ξεχάσουμε τις ανούσιες ΕΔΕ σε βάρος ευσυνειδήτων συναδέλφων, οι οποίες αποσκοπούσαν μόνο και μόνο στη δημιουργία κλίματος φόβου και τρομοκρατίας! Συμπεριφορές και πράξεις, που τα τελευταία χρόνια «έδιωξαν» από την οικεία Δνση αρκετούς συναδέλφους, επιδεινώνοντας το πρόβλημα της υποστελέχωσης. Τι άλλα αποδεικτικά στοιχεία χρειάζεται η δημοτική αρχή Ρόδου, ώστε να καταλάβει ότι ο συγκεκριμένος Δντης είναι ακατάλληλος για διοίκηση; Αναρωτιόμαστε! Θα τον καθαιρέσουν από θέσεις ευθύνης ή μάλλον θα του δώσουν προαγωγή; Ή για λόγους ευθιξίας και μόνον, θα κληθεί να υποβάλλει οικειοθελώς την παραίτησή του;

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου «αφουγκράζεται» την αγανάκτηση όλων των μελών του Συλλόγου μας για τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Για το λόγο αυτό, υπενθυμίζει το αυτονόητο! Από τη μια, ότι οι υπάλληλοι δεν είναι αναλώσιμοι και ειδικά εκείνοι που εργάζονται με ευσυνειδησία και γνωρίζουν από ήθος και ηθικές αρχές. Από την άλλη ότι, η δημοτική αρχή, οι αιρετοί προϊστάμενοι και οι Δντες οφείλουν να μεριμνούν και να εξασφαλίζουν τόσο την επάρκεια του προσωπικού όσο και την προστασία της υγείας του στους χώρους εργασίας του Δήμου Ρόδου.

Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι μονόδρομος για όλους τους δημοτικούς υπαλλήλους να καταγγείλουν απερίφραστα κάθε ενέργεια και παράλειψη της δημοτικής αρχής και των «αναξίων» Προϊσταμένων. Ενέργειες και παραλείψεις που συντείνουν στην πλήρη αποδόμηση μέσα από την υποστελέχωση των υπηρεσιών μας, στην άσκηση εργασιακού mobbing, στον εκφυλισμό της υπηρεσιακής συνείδησης και στην καταπάτηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, ιδίως εκείνων που αφορούν στην προστασία της Υγείας και της Ασφάλειας στους χώρους εργασίας μας.

Η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου καλεί τη δημοτική αρχή Ρόδου να αναγνωρίσει το θάνατο του Βασίλη ως εργατικό ατύχημα υπό την έννοια του Ν.551/1914, καθώς γίνεται δεκτό από την ιατρική επιστήμη, ότι το έντονο εργασιακό άγχος συνδέεται αιτιωδώς με την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων με συχνά μοιραία για τους εργαζομένους κατάληξη.

Άλλωστε, η δημοτική αρχή δεν έπραξε τίποτα απολύτως για την προστασία των εργαζομένων από τις επιπτώσεις της υποστελέχωσης, του αυξημένου φόρτου εργασίας και από τις επιδράσεις αυτών στην ψυχική και σωματική τους υγεία. Δηλαδή, ουδέποτε έλαβε τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα και ουδέποτε φρόντισε για την εκ των προτέρων παροχή καταλλήλων οδηγιών και διευκρινήσεων προς αυτούς, με σκοπό την προστασία τους. Το γεγονός αυτό συνέτεινε έτι περαιτέρω στην υπαιτιότητα της δημοτικής αρχής για την εμφάνιση τραγικών περιστατικών, όπως στην περίπτωση του εκλιπόντος.

Επιπροσθέτως, δεν ελήφθη κανένα μέτρο εξουδετέρωσης της πηγής του εργασιακού άγχους του εκλιπόντος, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό στη δημοτική αρχή Ρόδου, στον αρμόδιο Αντιδήμαρχο και στον Προϊστάμενο της Δνσης ότι, εξαιτίας των ως άνω καταστάσεων, εκείνος βίωνε έντονο εργασιακό στρες που τον είχε φανερά οδηγήσει στα όρια της κατάρρευσης.

Προτείνουμε στο Δ.Σ. του Συλλόγου μας, σε περίπτωση που η δημοτική αρχή αρνηθεί την αναγνώριση του τραγικού αυτού γεγονότος ως εργατικού ατυχήματος, να συνδράμει την οικογένεια του εκλιπόντος στη δικαστική διεκδίκηση αυτής, ώστε ο Δήμος Ρόδου να καταβάλει την αποκατάσταση κάθε περιουσιακής και μη, ζημίας της οικογενείας του εκλιπόντος. Ζημίας που συνδέεται αιτιωδώς με την παράνομη παράλειψη τήρησης της υποχρέωσης του Δήμου για πρόνοια, όπως αυτή προβλέπεται από τις σχετικές διατάξεις. Υπάρχει δεδικασμένο με την υπ’αρ. 1358/2018 απόφαση Πρωτοδικείου Αθηνών, αφορούσα σε θάνατο εργαζομένου λόγω έντονου στρες.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για ΕΚΤΥΠΩΣΗ