Ρόδος, 18-04-2026

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι πως δήθεν λείπει μια νέα διαδικασία επιλογής προσωπικού – «προκήρυξη», καθώς οι εργαζόμενοι/νες ήδη υπηρετούν στις δημοτικές δομές. Το βασικό πρόβλημα είναι η καταχρηστική ανακύκλωση των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου για την κάλυψη αναγκών που είναι μόνιμες, προβλέψιμες και απολύτως αναγκαίες για τη λειτουργία των δομών. Το υπόμνημα του Συλλόγου Παιδαγωγών Ελλάδας, αφού δέχεται πως οι εργαζόμενοι καλύπτουν επί σειρά ετών τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τότε παραδέχεται στην ουσία πως δεν έχουμε μπροστά μας ένα ζήτημα διαδικασίας για «νέα στελέχωση». Είναι ζήτημα που αφορά την επίλυση της ήδη παγιωμένης εργασιακής μας εκμετάλλευσης, ομηρίας και κοροϊδίας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Για το λόγο αυτό το συμπέρασμα του υπομνήματός του εν λόγω Συλλόγου υπέρ της «προκήρυξης» είναι τελείως εσφαλμένο.

Η «προκήρυξη» δεν θεραπεύει την κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων, αλλά απλώς ανοίγει έναν νέο κύκλο ανταγωνισμού, αβεβαιότητας, αποκλεισμών και πιθανών απολύσεων. Επιπλέον, δεν είναι άμεση, ούτε ασφαλής, ούτε καθολική. Στην πράξη η «προκήρυξη» επιβάλλει σε όλους τους εργαζομένους των ΕΣΠΑ να «μετρηθούν στην Προκρούστεια κλίνη» των κριτηρίων της κυβέρνησης για το εάν αύριο θα έχουν την θέση εργασίας τους! Θυμίζουμε επίσης πως 167 εργαζόμενοι με χρόνια προϋπηρεσίας στο ΒσΣ «πετάχτηκαν» έξω από τους Πίνακες της 4Κ/2020 προκήρυξης του ΑΣΕΠ και πλέον συνεχίζουν με το καθεστώς των συμβάσεων ΕΣΠΑ!

Ομοίως, η επίκληση «ειδικής μοριοδότησης» δεν λύνει το πρόβλημα. Αντιθέτως, αποκαλύπτει το αδιέξοδο της ίδιας της προκήρυξης, καθώς αποδεικνύεται πως υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μείνει εκτός ένα μέρος του ήδη υπάρχοντος προσωπικού, δηλ. αυτών που κρατούν όρθιες τις δομές. Ήδη μια τέτοια «λύση» κρίθηκε από το ΣτΕ στην προκήρυξη της 4Κ/2020 (ΒσΣ) ως αντιστυνταγματική με περίπου 1.300 εργαζόμενοι να βρίσκονται στον «αέρα» κι να απαιτείται νέα νομοθετική ρύθμιση για να νομιμοποιήσει την αντισυνταγματικότητα και τους Πίνακες του ΑΣΕΠ! Αυτό αποδεικνύει πως η κυβέρνηση μπορεί να ξεπερνά κάθε εμπόδιο του Συντάγματος! Γιατί όχι και στην ορθή αναγνώριση των συμβάσεων ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου;

Ως Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την πολιτική στάση του Συλλόγου Παιδαγωγών Ελλάδας περί αποδοχής της συνταγματικής απαγόρευσης μετατροπής των συμβάσεων σε ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου. Η επίκληση αυτού του επιχειρήματος είναι αναληθής, ψευδής και σε πλήρη ταύτιση με την κυβερνητική γραμμή! Θυμίζουμε πως το σχετικό άρθρο 103 παρ.8 του Συντ. ψηφίστηκε το 2001, ενώ το 2002 εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. 164 Π.Δ. (Παυλόπουλου), το οποίο είναι νομοθετική ρύθμιση μετατροπής των συμβάσεων σε ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου και μάλιστα σε οργανικές θέσεις! Τότε, δεν ίσχυε το Σύνταγμα;

Επιπλέον, το υπόμνημα του Συλλόγου Παιδαγωγών Ελλάδας ζητά και το ίδιο ειδική νομοθετική ρύθμιση, ώστε οι συμβάσεις των εργαζομένων να εξαιρούνται από τον προγραμματισμό προσλήψεων και να μην εφαρμόζονται συγκεκριμένοι περιορισμοί του ν. 4829/2021. Δηλ. το ίδιο το υπόμνημα αναγνωρίζει πως χωρίς νομοθετική παρέμβαση δεν υπάρχει λύση. Οπότε, το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι το εάν χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση, αλλά ποια είναι εκείνη η νομοθετική ρύθμιση που υπηρετεί την ανάγκη των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή εργασία και για απρόσκοπτη λειτουργία των δημοτικών μας δομών.

Η πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Συσπειρώσεων στους ΟΤΑ (Α.Κι.Σ ΟΤΑ) για νομοθετική ρύθμιση απαντά ακριβώς σε αυτό το ερώτημα. Οριστική λύση είναι η ορθή αναγνώριση της πραγματικής φύσης της σχέσης εργασίας ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου. Το αρμόδιο όργανο του εκάστοτε φορέα αυτοδίκαια προβαίνει με διαπιστωτική πράξη στην αναγνώριση της σχέσης ως αορίστου χρόνου, ακριβώς επειδή οι διαδοχικές συμβάσεις χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που διαφοροποιεί ριζικά τη νομοθετική ρύθμιση από τη λογική της «προκήρυξης», καθώς δεν ξαναβάζει τους εργαζόμενους των ΕΣΠΑ να διαγωνιστούν για τις ίδιες θέσεις που ήδη καλύπτουν επί χρόνια, αλλά αναγνωρίζει αυτοδίκαια αυτό που ισχύει στην πράξη.

Η νομοθετική ρύθμιση είναι και πιο έντιμη και πιο λειτουργική. Είναι πιο έντιμη, γιατί δεν κρύβει πως ο πυρήνας του προβλήματος είναι καθαρά η πολιτική βούληση. Το κράτος, οι δήμοι και όλες οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν επί χρόνια εργαζόμενους με διαδοχικές συμβάσεις για ανάγκες που δεν ήταν προσωρινές. Είναι πιο λειτουργική, γιατί δίνει άμεση λύση, διασφαλίζει όλες τις θέσεις χωρίς απολύσεις, προστατεύει τη συνέχεια λειτουργίας των δομών, αποτρέπει νέο κύμα δικαστικών προσφυγών και δεν μετατρέπει τους ήδη εργαζόμενους σε αναλώσιμο προσωπικό για να ξαναπεράσει από φίλτρα, μοριοδοτήσεις και αποκλεισμούς.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ως Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου σας καλούμε να ΑΠΟΡΡΙΨΕΤΕ την πρόταση του Συλλόγου Παιδαγωγών Ελλάδας (κι οποιουδήποτε άλλου συλλόγου/παράταξης) πως δήθεν η «προκήρυξη» είναι η «μοναδική λύση». Δεν είναι η μοναδική λύση. Είναι η πιο επισφαλής, η πιο αργή και η πιο επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και τις δημοτικές μας δομές. Είναι η πιο βολική για την κυβέρνηση, τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τους Δημάρχους, ώστε να «ξεπλυθούν» προσωρινά κι αποσπασματικά από την συνεχιζόμενη εκμετάλλευσή μας με τις συμβάσεις ομηρίας και κοροϊδίας!

Η πραγματική λύση είναι μία: νομοθετική ρύθμιση με παροχή εξουσιοδότησης σε κάθε φορέα του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημοσίου Τομέα και των Ν.Π. αυτών για την αυτοδίκαιη και ορθή αναγνώριση της πραγματικής φύσης της εργασιακής σχέσης των εργαζομένων ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου, καθώς καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των φορέων τους.

Αυτή είναι η μόνη κατεύθυνση, η οποία σέβεται την πραγματικότητα όλων των δημοτικών δομών και όλου του δημόσιου τομέα, προστατεύει όλους τους εργαζόμενους χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς απολύσεις, καθώς υπηρετεί ουσιαστικά το δικαίωμα της κοινωνίας σε σταθερές, δημόσιες και επαρκώς στελεχωμένες υπηρεσίες.