Δύο μεγάλοι διεθνείς διαγωνισμοί έφτασαν μέχρι την κατακύρωση χωρίς να εξασφαλίσουν σταθερή σύμβαση. Στον πρώτο, το χρηματοδοτικό κενό ήταν γνωστό πριν από τη ματαίωση, ενώ ο προϋπολογισμός αναμορφωνόταν ακριβώς εκείνες τις ημέρες. Στον δεύτερο, οι πραγματικές προσφυγές δεν αναιρούν το γεγονός ότι οι προσφορές έληξαν χωρίς να ζητηθεί παράτασή τους. Στο μεταξύ, η ίδια η υπηρεσία έφτασε να συνδέσει την απουσία σύμβασης με παροπλισμένα οχήματα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών τακτικής συντήρησης. Σήμερα υπάρχει η εξαγγελία για έναν νέο διεθνή διαγωνισμό. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι ευρύτερο: ποιος είναι ο πολιτικός σχεδιασμός που θα εξασφαλίσει τη σταθερή λειτουργία του στόλου και των δημοτικών υπηρεσιών;

Γράφει ο Αρβανίτης Δημήτριος
Απόφοιτος Δημόσιας Διοίκησης – ΕΑΠ

Στις 12 Αυγούστου ο Δήμος Ρόδου ανακοίνωσε πως, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης και ανανέωσης του στόλου οχημάτων, στόχος της δημοτικής αρχής είναι και η προκήρυξη ενός νέου διεθνούς διαγωνισμού για ανταλλακτικά. Πρόκειται προς το παρόν για εξαγγελία και όχι για μια νέα διαγωνιστική διαδικασία με γνωστή μελέτη, χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα. Αν όμως διαβαστεί μόνη της, μπορεί να δώσει την εικόνα ενός νέου ξεκινήματος. Μόνο που η ιστορία δεν αρχίζει το 2026.

Μέσα στην τελευταία πενταετία προηγήθηκαν δύο μεγάλοι διαγωνιστικοί κύκλοι για την προμήθεια ανταλλακτικών. Και οι δύο προχώρησαν μέχρι την κατακύρωση. Και οι δύο τελικά ματαιώθηκαν. Η ανάγκη για συντήρηση των οχημάτων, όμως, δεν εξαφανίστηκε. Επανεμφανίστηκε μέσα από νέες πιστώσεις, προσωρινές διαδικασίες και έκτακτες λύσεις με απευθείας αναθέσεις. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα.

Τα απορριμματοφόρα, τα φορτηγά και τα μηχανήματα έργου δεν είναι απλώς πάγια στοιχεία ενός Ισολογισμού. Είναι μέσα με τα οποία λειτουργούν η καθαριότητα, οι τεχνικές υπηρεσίες, η πολιτική προστασία και άλλες βασικές δημοτικές υπηρεσίες. Η ευθύνη μιας δημοτικής αρχής, επομένως, δεν τελειώνει στην προκήρυξη ενός νόμιμου διαγωνισμού. Κρίνεται από το εάν οι υπηρεσίες διαθέτουν τους υλικούς όρους για να λειτουργούν, όπως η χρηματοδότηση, το προσωπικό, τα συνεργεία, η τεχνική γνώση, η προληπτική συντήρηση και η δυνατότητα απρόσκοπτης λειτουργίας, όταν μια εξωτερική διαδικασία προμήθειας μπλοκάρει.

Το 2022 το χρηματοδοτικό κενό ήταν γνωστό πριν από τη ματαίωση.

Ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός είχε συνολικό προϋπολογισμό 699.999,69 ευρώ με ΦΠΑ και είχε ήδη φτάσει σε οριστική κατακύρωση. Για το 2022 η εγκεκριμένη μελέτη προέβλεπε ανάγκες 557.721,02 ευρώ από ίδιους πόρους του Δήμου. Όμως, στις 21 Φεβρουαρίου 2022 ο διαγωνισμός ματαιώθηκε. Η απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, τη μεταβολή των πραγματικών αναγκών του στόλου, τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα και ένα σαφές χρηματοδοτικό κενό, καθώς στον προϋπολογισμό υπήρχαν πιστώσεις ύψους 320.000 ευρώ, δηλαδή 237.721,02 ευρώ λιγότερα από όσα απαιτούσε η μελέτη.

Τα στοιχεία όμως δείχνουν πως αυτό το κενό δεν διαπιστώθηκε την ημέρα της ματαίωσης. Στις 10 Φεβρουαρίου, έντεκα ημέρες νωρίτερα, είχαν ήδη εκδοθεί αποφάσεις ανάληψης υποχρέωσης στους ίδιους κωδικούς της προμήθειας, συνολικού ύψους ακριβώς 320.000 ευρώ για το 2022. Άρα η ανεπάρκεια της χρηματοδότησης ήταν ήδη γνωστή.

Μία ημέρα μετά τη ματαίωση, στις 22 Φεβρουαρίου, η Οικονομική Επιτροπή ενέκρινε την πρώτη υποχρεωτική αναμόρφωση του προϋπολογισμού, η οποία λίγες ημέρες αργότερα εγκρίθηκε και από το Δημοτικό Συμβούλιο. Από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προκύπτει πως υπήρχαν οπωσδήποτε 237.721,02 ευρώ ελεύθερα και διαθέσιμα, ώστε να μεταφερθούν στον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Αυτό όμως δεν κλείνει το ζήτημα, καθώς προκύπτουν νέα ερωτήματα. Εξετάστηκε η δυνατότητα να ενισχυθούν οι σχετικές πιστώσεις, ώστε να διασωθεί ένας ήδη κατακυρωμένος διαγωνισμός; Εάν εξετάστηκε, ποιο συγκεκριμένο οικονομικό ή νομικό εμπόδιο την απέκλεισε; Αν δεν εξετάστηκε, γιατί;

Ο προϋπολογισμός δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι η κατανομή των περιορισμένων δημόσιων πόρων και, επομένως, είναι πολιτική επιλογή. Η πολιτική ευθύνη της δημοτικής αρχής δεν εξαντλείται στη διαπίστωση πως «η πίστωση δεν επαρκεί». Κρίνεται και από το τι κάνει όταν γνωρίζει πως δεν επαρκεί, όπως τι ανακατανέμει, τι διεκδικεί, ποιες ανάγκες προστατεύει και ποιες αφήνει να επιστρέψουν αργότερα ως λειτουργικό πρόβλημα στις υπηρεσίες του Δήμου.

Η συνέχεια της διαδικασίας ενισχύει αυτό το ερώτημα. Στις 28 Φεβρουαρίου η Διεύθυνση Τροχαίου Υλικού απέστειλε νέο υπηρεσιακό έγγραφο και στην αναμόρφωση του Μαρτίου δημιουργήθηκε πίστωση 50.000 ευρώ για «Έκτακτες συντηρήσεις, επισκευές Οχημάτων – Μηχανημάτων». Λίγες ημέρες μετά τη ματαίωση μιας ολοκληρωμένης διαδικασίας προμήθειας ανταλλακτικών, η υπηρεσία χρειαζόταν νέα πίστωση για «έκτακτες» επισκευές. Γιατί μια πάγια ανάγκη δεν εξασφαλίστηκε εγκαίρως, ώστε να μη φτάσει να αντιμετωπίζεται με έκτακτες αναθέσεις;

Ο δεύτερος διαγωνισμός: οι προσφυγές υπήρξαν, η ευθύνη για τη συνέχεια όμως παρέμενε.

Το 2024 ξεκίνησε νέος διεθνής διαγωνισμός, αυτή τη φορά ύψους 1.044.421,61 ευρώ με ΦΠΑ. Κι αυτός προχώρησε σε αξιολόγηση και κατακύρωση. Ακολούθησαν πραγματικές προδικαστικές και δικαστικές προσφυγές. Δεν έχει νόημα να υποβαθμιστούν αυτές, ούτε να αποδοθεί στη δημοτική αρχή ευθύνη, επειδή ένας οικονομικός φορέας άσκησε τα νόμιμα του δικαιώματα. Η δημοτική αρχή μπορεί να μην ελέγχει την άσκηση μιας προσφυγής. Έχει όμως την ευθύνη για το πώς θα συνεχίσει να λειτουργεί εύρυθμα η υπηρεσία όσο η διαδικασία βρίσκεται σε εκκρεμότητα.

Το τελικό πρακτικό καταγράφει πως οι προσφορές είχαν λήξει στις 20 Μαΐου 2025 και πως η αναθέτουσα αρχή δεν είχε ζητήσει παράταση της ισχύος τους. Καταγράφει επίσης πως στο μεταξύ οι ανάγκες του στόλου είχαν μεταβληθεί και η μελέτη είχε πλέον απαξιωθεί χρονικά. Εδώ απαιτείται συγκεκριμένη απάντηση. Γιατί δεν ζητήθηκε παράταση της ισχύος των προσφορών; Ποιες άλλες επιλογές εξετάστηκαν; Και ποιο ήταν το σχέδιο εύρυθμης λειτουργίας, ώστε η διαγωνιστική εμπλοκή να μη μετατραπεί σε πρόβλημα δυσλειτουργίας για τον στόλο οχημάτων και τις υπηρεσίες που εξαρτώνται από αυτόν;

Όταν η «τακτική συντήρηση» χρειάζεται έκτακτη διέξοδο.

Το 2025 η ίδια η υπηρεσία περιγράφει πλέον το αποτέλεσμα. Τον Ιούλιο ο Δήμος Ρόδου ζήτησε να προσφύγει σε προσωρινή διαδικασία προμήθειας ανταλλακτικών με τη διαδικασία του άρθρου 32. Στην αιτιολόγηση καταγράφεται πως, λόγω της απουσίας σύμβασης, οχήματα και μηχανήματα παρέμεναν παροπλισμένα, κυρίως εξαιτίας έλλειψης ανταλλακτικών τακτικής συντήρησης.

Η λέξη «τακτική» έχει σημασία. Η τακτική συντήρηση δεν είναι απρόβλεπτη καταστροφή. Είναι πάγια ανάγκη ενός μεγάλου στόλου οχημάτων. Δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει ποιο όχημα θα παρουσιάσει αύριο μια συγκεκριμένη βλάβη, μπορεί όμως να γνωρίζει πως ένας στόλος οχημάτων χρειάζεται διαρκώς φίλτρα, φρένα, μηχανικά εξαρτήματα, αναλώσιμα και επισκευές.

Μια προσωρινή ή έκτακτη διαδικασία μπορεί να είναι απολύτως αναγκαία όταν το κενό έχει ήδη δημιουργηθεί. Το πολιτικό ερώτημα επανέρχεται στο προσκήνιο. Γιατί μια προβλέψιμη ανάγκη φτάνει επανειλημμένα στο σημείο να χρειάζεται έκτακτη αντιμετώπιση; Εάν η απουσία μιας σύμβασης αρκεί για να αφήσει οχήματα εκτός λειτουργίας, τότε το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε έναν διαγωνισμό. Αφορά την ανθεκτικότητα ολόκληρου του συστήματος συντήρησης και, μέσα από αυτό, τη δυνατότητα των δημοτικών υπηρεσιών να λειτουργούν απρόσκοπτα για τις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών.

Το κόστος δεν μένει στα πρακτικά — περνά στους εργαζομένους.

Όταν μειώνονται τα διαθέσιμα οχήματα, οι ανάγκες που καλύπτουν δεν εξαφανίζονται. Τα απορρίμματα πρέπει να συλλεχθούν, οι τεχνικές εργασίες να εκτελεστούν και οι ανάγκες των χωριών και των δημοτικών ενοτήτων να καλυφθούν. Η ίδια υπηρεσιακή ανάγκη πρέπει έτσι να αντιμετωπιστεί με λιγότερα διαθέσιμα μέσα, αυξάνοντας την πίεση στην οργάνωση της εργασίας.

Το ζήτημα της ασφαλούς λειτουργίας των οχημάτων είχε τεθεί δημόσια ήδη από το 2023. Στις 30 Μαρτίου ο Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Ροδίων ανέφερε πως δεν είχε ακόμη λάβει σαφή απάντηση για το ποια οχήματα ήταν κατάλληλα να κυκλοφορούν. Την επόμενη ημέρα η Διεύθυνση Τροχαίου Υλικού έδωσε γραπτή οδηγία να μη χορηγείται κίνηση σε όχημα ή μηχάνημα χωρίς τα απαιτούμενα έγγραφα, όπως άδεια, ασφάλιση και πιστοποίηση ΚΤΕΟ.

Χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω εάν η έλλειψη πιστοποίησης από το ΚΤΕΟ συνδέονταν με την έλλειψη των ανταλλακτικών. Όπως, επίσης να ελεγχθεί εάν χρησιμοποιήθηκαν οχήματα με γνωστές βλάβες ή ανεπαρκή συντήρηση ή εάν οι αναγκαίες επισκευές καθυστέρησαν, επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμα ανταλλακτικά και μέσα. Η ανάγκη να «βγει η δουλειά» δεν μπορεί να μεταφέρεται στην υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Η πολιτική ευθύνη της δημοτικής αρχής βρίσκεται στην εξασφάλιση των όρων λειτουργίας, ώστε η ασφαλής εργασία να μην εξαρτάται από το εάν ένα ανταλλακτικό θα βρεθεί εγκαίρως ή εάν μια εξωτερική διαδικασία προμήθειας θα ολοκληρωθεί χωρίς εμπλοκές.

Από την ακινησία στη διαγραφή: τι συνέβη στη δημοτική περιουσία;

Τον Ιούνιο του 2025 ο Δήμος ανακοίνωσε πως είχε καταγράψει 562 οχήματα και μηχανήματα. Τα 233 ήταν ενεργά, ενώ 232 βρίσκονταν σε κατηγορίες αδρανών, παροπλισμένων ή αγνώστου κατάστασης. Τον Αύγουστο του 2026 ανακοίνωσε πως είχαν εκδοθεί 116 πιστοποιητικά διαγραφής και πως βρίσκονταν σε εξέλιξη ακόμη 100 διαδικασίες διαγραφής.

Από αυτές τις ανακοινώσεις δεν αποδεικνύεται πως τα συγκεκριμένα οχήματα αχρηστεύτηκαν εξαιτίας έλλειψης ανταλλακτικών ή απουσίας τακτικής συντήρησης. Από τη στιγμή όμως που η ίδια η αρμόδια υπηρεσία έχει συνδέσει την απουσία σύμβασης με παροπλισμένα οχήματα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών, υπάρχει ένα ερώτημα, το οποίο πρέπει να διερευνηθεί. Υπήρξαν μέσα, τα οποία μπορούσαν να επισκευαστούν εγκαίρως, αλλά παρέμειναν ακινητοποιημένα, ώστε αργότερα η επισκευή τους να γίνει οικονομικά ασύμφορη; Εάν αυτό επιβεβαιωθεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, τότε θα υπάρχει ζήτημα όχι μόνο γήρανσης του στόλου οχημάτων αλλά και πιθανής οικονομικής απαξίωσης της δημοτικής περιουσίας και απώλειας της λειτουργικής δυνατότητας του Δήμου.

Ένα απορριμματοφόρο ή ένα μηχάνημα έργου δεν έχει μόνο λογιστική αξία. Είναι δυνατότητα της δημοτικής υπηρεσίας να εκτελεί συγκεκριμένο κοινωνικά αναγκαίο έργο. Ο έλεγχος πρέπει επομένως να γίνει ανά όχημα, όπως πότε ακινητοποιήθηκε, ποια βλάβη είχε, τι χρειαζόταν για να επισκευαστεί, ποιο ήταν τότε το κόστος, εάν υπήρχε πίστωση, πόσο παρέμεινε εκτός λειτουργίας και πότε κρίθηκε τελικά ασύμφορη η επισκευή του. Μόνο μέσα από αυτή την αλυσίδα στοιχείων μπορεί να κριθεί εάν και σε ποιες περιπτώσεις υπήρξε πολιτική ευθύνη της δημοτικής αρχής για απαξίωση της δημοτικής μας περιουσίας.

Η πολιτική ευθύνη βρίσκεται στους όρους λειτουργίας της υπηρεσίας.

Η δημοτική αρχή δεν αλλάζει η ίδια τα ανταλλακτικά και κάθε βλάβη δεν δημιουργεί αυτομάτως προσωπική ευθύνη ενός αιρετού. Η πολιτική ευθύνη βρίσκεται στους όρους μέσα στους οποίους καλούνται οι υπηρεσίες να λειτουργήσουν. Υπάρχει επαρκές μόνιμο προσωπικό; Το δημοτικό συνεργείο διαθέτει τις αναγκαίες ειδικότητες και τον σύγχρονο εξοπλισμό; Υπάρχει προληπτικό πρόγραμμα συντήρησης και απόθεμα των κρίσιμων ανταλλακτικών; Οι πραγματικές ανάγκες συνοδεύονται από τις αντίστοιχες πιστώσεις; Και όταν μια εξωτερική διαδικασία μπλοκάρει, υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός εκ μέρους της δημοτικής αρχής, ώστε η υπηρεσία να συνεχίσει να λειτουργεί;

Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο τοπικό και δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά με βάση την ικανότητα ή τις επιλογές μιας δημοτικής διοίκησης. Οι Δήμοι λειτουργούν μέσα σε ένα συνολικότερο κρατικό πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής, όπου καθορίζονται η χρηματοδότηση, οι δυνατότητες μόνιμων προσλήψεων, οι αρμοδιότητες και οι όροι λειτουργίας τους. Οι περιορισμοί στους πόρους και στη στελέχωση δημιουργούν το έδαφος πάνω στο οποίο οι ιδιωτικοποιήσεις και οι εργολαβίες εμφανίζονται συχνά ως μονόδρομος.

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως από τα στοιχεία της συγκεκριμένης υπόθεσης μπορούμε να αποδώσουμε τις δύο ματαιώσεις αποκλειστικά στην κρατική υποχρηματοδότηση ή στους περιορισμούς των προσλήψεων. Σημαίνει πως η πολιτική ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία των δημοτικών μας υπηρεσιών πρέπει να εξετάζεται σε δύο επίπεδα και όχι να μεταφέρεται βολικά από το ένα στο άλλο. Η ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής δεν απαλλάσσει τη δημοτική αρχή από τις δικές της επιλογές. Και η κριτική στη δημοτική αρχή δεν μπορεί να αποκρύπτει το πλαίσιο, το οποίο στερεί πόρους και μόνιμο προσωπικό από τις δημοτικές μας υπηρεσίες.

Το πολιτικό κριτήριο είναι, επομένως, τι κάνει μια δημοτική αρχή μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Εάν διεκδικεί ουσιαστικά περισσότερους κρατικούς πόρους και μόνιμες προσλήψεις, εάν ενισχύει τις δικές της υπηρεσίες και τη δημόσια τεχνική γνώση ή εάν αποδέχεται ως δεδομένη τη χρόνια υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση και οργανώνει τη λειτουργία των δημοτικών της υπηρεσιών γύρω από εξωτερικές αναθέσεις και προσωρινές λύσεις.

Η εξαγγελία δεν είναι ακόμη σχέδιο.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένας νέος διαγωνιστικός κύκλος, ο οποίος θα μπορούσε να αξιολογηθεί. Υπάρχει μόνο η εξαγγελία της δημοτικής αρχής πως στόχος της είναι ένας νέος διεθνής διαγωνισμός για ανταλλακτικά. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πότε θα γίνει, με ποια μελέτη και χρηματοδότηση ούτε εάν τελικά η εξαγγελία θα μετατραπεί σε συγκεκριμένη διαδικασία. Γι’ αυτό το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο «πότε θα βγει ο νέος διαγωνισμός». Είναι ποιος είναι ο συνολικός πολιτικός σχεδιασμός για τον στόλο οχημάτων και, ευρύτερα, για τις δημοτικές υπηρεσίες.

Ένας νέος διαγωνισμός για ανταλλακτικά μπορεί να είναι αναγκαίος. Δεν αποτελεί όμως από μόνος του απάντηση σε ένα πρόβλημα, το οποίο επανέρχεται εδώ και πέντε χρόνια. Η διαφορετική κατεύθυνση δεν είναι ένας Δήμος, ο οποίος γίνεται απλώς πιο αποτελεσματικός αγοραστής από την αγορά. Είναι ένας Δήμος με τη δημοτική του αρχή να έχει πολιτικό σχεδιασμό για να ενισχύει τη δική του δημόσια δυνατότητα να οργανώνει, να στελεχώνει, να συντηρεί και να ελέγχει την εύρυθμη λειτουργία στις υπηρεσίες του.

Στην περίπτωση του στόλου οχημάτων, αυτό σημαίνει ισχυρό δημοτικό συνεργείο με μόνιμο τεχνικό προσωπικό και σύγχρονο εξοπλισμό, διατήρηση της τεχνικής γνώσης μέσα στο Δήμο, προληπτική συντήρηση, οργανωμένο απόθεμα των κρίσιμων ανταλλακτικών και σταθερή πολυετή χρηματοδότηση. Σημαίνει επίσης πλήρη πολιτικό και οικονομικό απολογισμό για πράξεις ή παραλείψεις της δημοτικής αρχής εντός της προηγούμενης πενταετίας και έλεγχο των μακροχρόνιων ακινητοποιήσεων και διαγραφών, ώστε να γίνει γνωστό τι συνέβη σε κάθε όχημα και εάν υπήρξαν περιπτώσεις, όπου η καθυστέρηση μιας επισκευής οδήγησε σε απαξίωση της δημοτικής περιουσίας.

Από τον στόλο οχημάτων στην επαναδημοτικοποίηση των υπηρεσιών.

Το ζήτημα όμως είναι ευρύτερο. Αφορά τον ίδιο τον χαρακτήρα των δημοτικών μας υπηρεσιών. Από τη σκοπιά των εργατικών και κοινωνικών αναγκών, η διαφορετική πολιτική κατεύθυνση είναι μέσα από την επαναδημοτικοποίηση των υπηρεσιών και λειτουργιών, οι οποίες έχουν ιδιωτικοποιηθεί, εργολαβοποιηθεί ή εκχωρηθεί σε ιδιώτες, με μόνιμο προσωπικό, με επαρκή χρηματοδότηση, με σύγχρονο εξοπλισμό και με δημόσιες ή δημοτικές υποδομές.

Γι’ αυτό η επαναδημοτικοποίηση δεν μπορεί να μείνει γενικό σύνθημα. Χρειάζεται συγκεκριμένο πολιτικό σχεδιασμό, βούληση και διεκδίκηση από τη δημοτική αρχή. Ποιες λειτουργίες εκτελούνται σήμερα από τον Δήμο, ποιες έχουν δοθεί σε ιδιώτες, με ποιο κόστος και για ποιο λόγο, ποια είναι τα πραγματικά κενά σε προσωπικό και υποδομές και ποιες από αυτές μπορούν να επιστρέψουν στις δημοτικές μας υπηρεσίες εξασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία τους με τις αναγκαίες προσλήψεις και τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Η διαφορά, επομένως, δεν είναι ανάμεσα σε μια «καλή» και μια «κακή» εργολαβία. Είναι ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις. Από τη μία, τη διαρκή προσαρμογή των δημοτικών υπηρεσιών στην υποστελέχωση και την εξάρτηση από εξωτερικές λύσεις. Από την άλλη, την ενίσχυση της δημόσιας δυνατότητας, ώστε οι κοινωνικές ανάγκες να καλύπτονται με μόνιμη εργασία, με δημόσιους πόρους και με ισχυρές δημοτικές υπηρεσίες.

Χωρίς εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, η δημόσια λειτουργία μένει μισή.

Κρίσιμος σε αυτή την κατεύθυνση είναι ο εργατικός έλεγχος. Όχι ως μια ακόμη διαδικασία ενημέρωσης ή συμβουλευτικής συμμετοχής, αλλά ως πραγματική συλλογική δυνατότητα των εργαζομένων να γνωρίζουν και να παρεμβαίνουν στον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας.

Οι οδηγοί, οι τεχνικοί και τα σωματεία πρέπει να έχουν πρόσβαση στα στοιχεία βλαβών και ακινητοποιήσεων, στον προγραμματισμό της συντήρησης και στα δεδομένα ασφάλειας, αλλά και δυνατότητα παρέμβασης στις προτεραιότητες, στη διάθεση των μέσων και στις αποφάσεις της δημοτικής αρχής, οι οποίες επηρεάζουν την ασφαλή και εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου.

Ο κοινωνικός έλεγχος, αντίστοιχα, δεν μπορεί να εξαντλείται στη δημοσίευση μιας απόφασης στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Απαιτεί δημόσια λογοδοσία της δημοτικής αρχής για το κόστος, τις συμβάσεις, τις αναθέσεις, την κατάσταση του στόλου οχημάτων και το επίπεδο λειτουργίας των υπηρεσιών, με ουσιαστική δυνατότητα παρέμβασης των εργαζομένων, των σωματείων, αλλά και της τοπικής κοινωνίας.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι απλώς αυτοί που υφίστανται την πίεση όταν ένα όχημα ακινητοποιείται. Διαθέτουν την καθημερινή γνώση της υπηρεσίας και μπορούν συλλογικά να συμβάλουν στον σχεδιασμό, στον έλεγχο και στη διεκδίκηση μιας διαφορετικής λειτουργίας. Γι’ αυτό οι δημοτικές μας υπηρεσίες δεν μπορεί να οργανώνονται μέσα στα γραφεία της δημοτικής αρχής, ερήμην όλων εκείνων που τις λειτουργούν και της κοινωνίας που τις χρειάζεται.

Έτσι το πραγματικό δίλημμα δεν περιορίζεται σε έναν «κακό» ή έναν «καλύτερο» διαγωνισμό. Ως πολίτες βιώνουμε τα ερωτήματα στην καθημερινότητά μας. Ποιος οργανώνει τις δημοτικές μας υπηρεσίες, με ποιους όρους, με ποιους πόρους και με ποιον έλεγχο; Θα οργανώνονται γύρω από τη μόνιμη προσαρμογή στην υποστελέχωση και την αναζήτηση εξωτερικών λύσεων ή γύρω από ισχυρές δημοτικές υπηρεσίες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να καλύπτουν δημόσια και δωρεάν τις κοινωνικές ανάγκες;

Οι πάγιες κοινωνικές ανάγκες των πολιτών δεν είναι εμπόρευμα. Απαιτούν μόνιμη εργασία, επαρκή δημόσια χρηματοδότηση, ισχυρές δημοτικές υπηρεσίες, επαναδημοτικοποίηση των λειτουργιών, οι οποίες έχουν παραδοθεί σε ιδιώτες, καθώς και ουσιαστικό εργατικό και κοινωνικό έλεγχο πάνω στις προτεραιότητες της δημοτικής αρχής, στη διαχείριση των δημοσίων πόρων και στην υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Αυτό είναι το ουσιαστικό μέτρο με το οποίο πρέπει να κριθεί η σημερινή εξαγγελία της δημοτικής αρχής. Όχι εάν κάποια στιγμή θα αναρτηθεί ακόμη μία διακήρυξη, αλλά εάν θα υλοποιήσει έναν πολιτικό σχεδιασμό για συγκρουστεί με τη διαρκή αποδυνάμωση των δημοτικών μας υπηρεσιών και να ενισχύσει τη δυνατότητα τουΔήμου στο να καλύπτει σταθερά όλες τις κοινωνικές ανάγκες, με δημόσια μέσα, με μόνιμη εργασία και με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.

Ρόδος, 16/08/2026

Πηγές – Τεκμήρια

1. Δήμος Ρόδου, Οικονομική Επιτροπή, Απόφαση 516/2021, 20-07-2021, ΑΔΑ: ΩΧ9ΥΩ1Ρ-ΗΤΦ, Απόφαση 935/2021, 16-11-2021, ΑΔΑ: Ψ3ΜΛΩ1Ρ-Σ28. https://diavgeia.gov.gr/doc/ΩΧ9ΥΩ1Ρ-ΗΤΦ?inline=true, https://diavgeia.gov.gr/doc/Ψ3ΜΛΩ1Ρ-Σ28?inline=true
2. Δήμος Ρόδου, Οικονομική Επιτροπή, Απόφαση 88/2022, 21.02.2022, ΑΔΑ: 6ΩΥΗΩ1Ρ-ΤΩΟ. https://diavgeia.gov.gr/doc/6ΩΥΗΩ1Ρ-ΤΩΟ?inline=true
3. Δήμος Ρόδου, Οικονομική Υπηρεσία, Αποφάσεις Ανάληψης Υποχρέωσης, 10-02-2022, ΑΔΑ: Ψ3Α7Ω1Ρ-Ζ9Τ, ΨΓ41Ω1Ρ-Χ37, 9ΛΘΩΩ1Ρ-Ξ86, 63ΙΝΩ1Ρ-ΣΩΘ, 6Δ1ΙΩ1Ρ-59Ξ, 6ΘΞ7Ω1Ρ-7ΜΕ, Ψ7ΣΩΩ1Ρ-ΣΑΦ, Ω2ΥΛΩ1Ρ-25Ι, Ψ071Ω1Ρ-ΛΡΖ, ΨΠΥΤΩ1Ρ-6ΕΖ. https://diavgeia.gov.gr/
4. Δήμος Ρόδου, Οικονομική Επιτροπή, Απόφαση 91/2022, 22-02-2022, ΑΔΑ: Ω56ΒΩ1Ρ-ΠΒ1. https://diavgeia.gov.gr/doc/Ω56ΒΩ1Ρ-ΠΒ1?inline=true
5. Δήμος Ρόδου, Οικονομική Επιτροπή, Απόφαση 213/2022, 29-03-2022, ΑΔΑ: ΨΘΠ9Ω1Ρ-9Ω8. https://diavgeia.gov.gr/doc/ΨΘΠ9Ω1Ρ-9Ω8?inline=true
6. Δήμος Ρόδου, Απόφαση 157/2024, 26-03-2024, ΑΔΑ: Ρ1ΣΕΩ1Ρ-ΑΣΗ, Απόφαση 841/2024, 19-11-2024, ΑΔΑ: 6ΨΔΚΩ1Ρ-ΔΡ2. https://diavgeia.gov.gr/doc/Ρ1ΣΕΩ1Ρ-ΑΣΗ?inline=true, https://diavgeia.gov.gr/doc/6ΨΔΚΩ1Ρ-ΔΡ2?inline=true
7. Δήμος Ρόδου, Απόφαση 401/2026, 18-05-2026, ΑΔΑ: ΨΙ9ΨΩ1Ρ-ΓΚΦ. https://diavgeia.gov.gr/doc/ΨΙ9ΨΩ1Ρ-ΓΚΦ?inline=true
8. Δήμος Ρόδου, Απόφαση 441/2025, 14-07-2025, ΑΔΑ: ΡΥΖΕΩ1Ρ-ΚΞ8. https://diavgeia.gov.gr/doc/ΡΥΖΕΩ1Ρ-ΚΞ8?inline=true
9. ΚΗΜΔΗΣ – Δήμος Ρόδου, Απόφαση απευθείας ανάθεσης για προμήθεια ανταλλακτικών μεταφορικών μέσων, ΑΔΑΜ: 26AWRD018851481, 20-04-2026. https://cerpp.eprocurement.gov.gr/upgkimdis/unprotected/home.xhtml?referenceNumber=26AWRD018851481
10. Δήμος Ρόδου, «Ο Δήμος Ρόδου εξοικονομεί δεκάδες χιλιάδες ευρώ από την καταγραφή και εκκαθάριση του δημοτικού στόλου οχημάτων», 13-06-2025. https://www.rhodes.gr/o-dimos-rodou-exoikonomei-dekades-chiliades-evro-apo-tin-katagrafi-kai-ekkatharisi-tou-dimotikou-stolou-ochimaton/
11. Δήμος Ρόδου, «Στην εκκαθάριση και ανανέωση του στόλου οχημάτων και μηχανημάτων προχωρά ο Δήμος Ρόδου», 12-08-2026. https://www.rhodes.gr/stin-ekkatharisi-kai-ananeosi-tou-stolou-ochimaton-kai-michanimaton-prochora-o-dimos-rodou/
12. Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Ροδίων, Δελτίο Τύπου, αρ. πρωτ. 40/30-03-2023.
13. Δήμος Ρόδου, Διεύθυνση Τροχαίου Υλικού και Μηχανημάτων, έγγραφο αρ. πρωτ. 23248/31-03-2023.

…